CO NAM PRZYNIESIE PRZYSZŁOŚĆ?

CO NAM PRZYNIESIE PRZYSZŁOŚĆ?Dlaczego ludzie żyjący w wieku XX są tak bardzo zainteresowani tym, co przyniesie przyszłość? Na Wschodzie i na Zachodzie obserwuje się zwrot ku astrologii i parapsychologii, rośnie potrzeba poznania religii wschodnich, a nawet zainteresowanie czarną magią. Wszystko to wskazuje na rozczarowanie ludzkości co do tradycyjnych rozwiązań w kwestiach zasadniczych. Wielu młodych ludzi ma chaos w głowie ponieważ nie potrafi zorientować się w szybkości współczesnych zdarzeń. Bardzo trudno jest odnaleźć sens życia czy choćby rozwiązać gromadzące się problemy osobiste. Do czego zmierza świat? Czy grozi nam kolejna wojna? Tego rodzaju pytania nie pozostają bez odpowiedzi. Wszystkiego na ten temat można dowiedzieć się z ‘tajemniczej księgi’ – Biblii. Daje nam ona bardzo dokładny obraz przyszłych zdarzeń, które doprowadzić mają do końca wszechrzeczy. Wszystkie inne sposoby przepowiadania przyszłości – wróżby, horoskopy itd. – są albo zbytnimi uogólnieniami, które pomijają szczegóły, albo po prostu w dużym stopniu błędne. Nie dotyczy to jednak proroctw pozostawionych nam przez bardzo ważną w historii grupę ludzi z dawnego Izraela – proroków starotestamentowych. Według informacji zawartych w Księgach Mojżeszowych, w tamtych czasach łatwo było odróżnić proroka prawdziwego od fałszywego. Proroctwa poddawano krótkiej, surowej i nieodwołalnej próbie. Próba taka polegała na sprawdzeniu, czy proroctwo urzeczywistniło się, czy nie. Jeżeli zdarzenie przepowiedziane w imieniu Bożym nie następowało w życiu – było to dowodem, że prorok ten był prorokiem fałszywym. Karą za wypowiadanie fałszywych proroctw była w tamtych czasach śmierć przez ukamienowanie (Księga Powtórzonego Prawa, tj. Przymierza, 13,1-11). Większość biblijnych proroctw – co jest rzeczą zrozumiałą – dotyczy Izraela i innych narodów z nim związanych, przeważnie zresztą w relacji nieprzyjacielskiej. Jako że ostatnio po 1900 latach przerwy Izrael znowu jest niepodległym państwem, nie powinien zaskakiwać nas fakt, że nastały czasy wypełniania się proroctw biblijnych. Czasy, w których żyjemy, są przygotowaniem do zdarzeń związanych z końcem świata w obecnej postaci.Jedynie Bóg zna przyszłość, ponieważ jest on nie tylko poza czasem, lecz także ponieważ jest On Bogiem, to znaczy jest On wszechmocny. Nie tylko wie On, co się stanie, ale to właśnie On decyduje co się stanie. Ostatnie słowo nie pozostawi On ani Szatanowi ani człowiekowi.Jeżeli chcemy wiedzieć, co Bóg mówi o przyszłości, najlepiej będzie, jeśli odpowiedzi poszukamy w Biblii. Nie ma w niej bezosobowej dialektyki, jest zaś ‘osobowy’ Bóg, który rządzi dziejami. Biblia nie mówi tak wiele o końcu świata, jak o końcu naszej epoki, zdominowanej przez bunt człowieka i pod władzą Szatana. Mówi ona o końcu naszej ery i o początku nowej: królestwa Bożego, kiedy to świat dostanie się pod bezpośrednie rządy Boga. Ta zmiana nie nastąpi bez większego wstrząsu, ponieważ siły zła, które zdominowały obecny świat poprzez swoich ludzkich pośredników nie poddadzą się bez walki. Przyszły one sprowadzone przez początkowy bunt człowieka, ale nie odejdą w własnej woli: będą musiały być usunięte siłą.OSTATNIE SIEDEM LAT: Biblia stwierdza, że nasza era zakończy się siedmioletnim okresem, w czasie którego nastąpi specyficzny rozwój wypadków i zdarzą się specyficzne katastrofy. Kulminacją tego okresu będzie interwencja Mesjasza, zniszczenie sił, które zawładnęły tym światem i ustanowienie bezpośrednich rządów – ustanowienie królowania Bożego. Wiele wskazuje na to, że okres ten jest dość bliski. Można to porównać do sztuki, w której role są grane przez aktorów. Większość z nich można już teraz rozpoznać, przynajmniej w zarodku. Pomimo, że większość z nich pojawiła się na scenie od pewnego czasu, tym razem po raz pierwszy wydaje się, że ich gra synchronizuje. Trzecią Rzeszą była w pewnym sensie próba kostiumowa tego, co ma się wydarzyć, brakowało jednak w tym czasie pewnych ważnych aktorów. Oto ich lista:Naród Izraela Od 1948 roku posiada on suwerenne państwo, po raz pierwszy od czasu jego deportacji z jego własnej ziemi w 135 r. n.e., co nastąpiło po rebelii Bar-Kochba przeciwko Rzymianom. Mimo, że jest to państwo świeckie, jego religijna mniejszość jest bardzo wpływowa. Istnieją konkretne plany dotyczące odbudowy Świątyni i przekształcenia Izraela w państwo religijne. Jest to żydowski odpowiednik islamskiego fundamentalizmu.Wybitny blok siły na północ od Izraela Blok ten jest mocarstwem, które istnieje obecnie i jest bardzo zainteresowany Bliskim Wschodem, głównie z powodu zapasów ropy naftowej, od której Zachód jest w dużym stopniu uzależniony. Z łatwością może zaistnieć sytuacja, w której byłby on zamieszany w jakiś konflikt na Bliskim Wschodzie.Konfederacja Zachodnia składająca się z 10 państw. Istnieje obecnie konfederacja, co prawda składająca się dziś z 12 państw, a mianowicie Wspólnota Europejska. Łatwo jednak może dojść do utraty z dwóch jej członków. Konfederację tę można traktować jako wskrzeszoną wersję Cesarstwa Rzymskiego. Jest ona związana Traktatem Rzymskim i zajmuje powierzchnie geograficznie porównywalna ze starym cesarstwem rzymskim. Jakkolwiek jest ona obecnie wspólnotą o głównie ekonomicznym charakterze, jest ona również tworem politycznym. To jest głównym powodem uniemożliwiającym wstąpienie do niej Austrii. Jest ona w takim stopniu paraliżowana przez ciągłe dysputy, że p. Spaak, jeden z jej głównych ‘architektów’, przyznał, że nie da się jej usprawnić bez silnego człowieka (dyktatora) na jej czele. Wycofanie się USA z Europy w nieunikniony sposób spowoduje próżnię siły militarnej, która zmusiłaby Wspólnotę do wypełnienia jej. Pomimo jej obecnej wielkiej siły, USA jest bardzo podatna na fluktuacje ekonomiczne i na wojnę psychologiczną. Większy wstrząs ekonomiczny, zwycięstwo interesów Rosji w Ameryce Środkowej i w Meksyku lub ograniczony konflikt nuklearny ze Rosji mógłby osłabiać USA i doprowadzić do ich wycofania się z Europy. Efekty takiej zmiany w równowadze sił mogłyby zmusić Europę do zbrojeń na wielką skalę. (Dn 7,7-9; 15-27; Ap 13,1-10)Wybitny blok siły na Wschód od Izraela Chodzi tu o Chiny i inne państwa Dalekiego Wschodu, zwłaszcza Iran! (Dn 11, 36-45)WIELKI NACISK Co pisze Biblia o tym, jak zmierzą się owe siły? Otóż powiada ona, że konfederacja 10 państw zostanie podporządkowana dyktatorowi zwanemu Bestią (Ap. 13,1-10). Konfederacja ta zajmie miejsce USA jako gwaranta niepodległości Izraela. Bestia podpisze siedmioletni układ z państwem Izrael, w tym czasie prowadzonym przez niezwykłego człowieka, który będzie popierał interesy Bestii w Izraelu (Dn 9,27). Jest on zwany bądź fałszywym Prorokiem, bądź fałszywym Mesjaszem, bądź też Antychrystem. To on zbuduje Trzecią Świątynię w Izraelu. Będzie on prawdopodobnie czymś w rodzaju żydowskiego Ajatollaha Chomeiniego (Dn 11,36-39). Według Biblii, ‘pojawieniu się jego towarzyszyć będzie działanie szatana, z całą mocą, wśród znaków i fałszywych cudów’ (2 Tes 2,9; Ap 13,11-18). Układ siedmioletni zostanie zerwany po 3 i pół roku, kiedy to europejski dyktator niespodziewanie zażąda boskich honorów. Zarządzi on zakazanie wznowionego rytuału i kultu mozaistycznego w Izraelu i siłą wprowadzi kult idola (idolatrię) wśród Żydów i mieszkańców wskrzeszonego imperium rzymskiego. Kult ten będzie aktywnie popierany w Izraelu przez sprzymierzeńca Bestii, fałszywego Mesjasza. Ten fałszywy Prorok wstąpi do Świątyni ogłaszając się boskim i zażąda traktowania jako Boga również i Bestii (2 Tes 2,4). Zawiesi on w Świątyni jego wizerunek. Na ten znak reszta prawnych wierzących mieszkańców Izraela ucieknie do miejsca ochranianego przez Boga (Petra?), działającego poprzez swoich ludzkich pośredników (Ap. 12,6). W ciągu następnych trzech i pół roku w całym ‘Rzymskim Imperium’ i w Palestynie wszyscy zostaną zmuszeni, pod groźbą kary śmierci, do uwielbiania Bestii i do oznakowania na prawym ramieniu, lub na czole jego symbolem. Jakikolwiek handel bez użycia znaku, imienia, lub cyfry Bestii, zostanie zabroniony (Ap. 13,16-17). Naród Izraela popadnie w bałwochwalstwo. Moment ten nazywany jest Wielką Apostazją (Odstępstwem – 2 Tes 2,3). Rozpocznie on okres Wielkiego Nacisku, w którym Bóg osądzi winny Izrael, jak również ześle na ziemię cały szereg różnych katastrof, które spowodują powszechny chaos i kompletny upadek społeczeństwa. Wiele sugestywnych opisów katastrof, które ugodzą Ziemię, znajdujących się w księdze Objawienia (Apokalipsy), dziwnie przypominają wojnę atomową i jej konsekwencje. Zagrożenie kosmiczne, opisane w Ewangelii Łukasza 21,26, może odnosić się do zmiany osi ziemskiej, jako rezultat wielu wybuchów atomowych albo nawet reakcji atomowej łańcuszkowej. Kulminacją tego okresu jest gigantyczna bitwa, koncentrująca wokół Jerozolimy. Izrael zostanie zaatakowany i zdewastowany przez północne mocarstwo, które następnie zaatakuje Egipt. Ten atak na Izrael ożywi pakt pomiędzy nim a Europejską konfederacją i będzie powodem interwencji sił Zachodu (Dn 11,40-45). W tym samym czasie obszar ten zostanie zalany przez hordy ze Wschodu. Zginie olbrzymia ilość ludzi w Izraelu (Ap. 14,20), lecz w szczytowym momencie bitwy zainterweniuje Mesjasz, i wszystkie armie narodów, które najechały Izrael zostaną zniszczone (Ap.19,11-21).POWRÓT MESJASZA Zaraz przed zjawieniem się Mesjasza na niebie nad ziemią, zdarzy się ogromna burzliwość w słonecznym systemie – zdaje się, że planety opuszczą swoje obecne orbity i ziemia zderzy się ze asteroidami albo z podobnymi ciałami astralnymi (przypadając do warkocza komety?). To wyjaśniałoby aluzję do ‘gwiazd padających z nieba’ (Mt 24,29). To po kolei byłoby przyczyną ’szumu morza i jego nawałnicy’ (Luk 21,25), jeśli to nie jest aluzja do burzliwości narodów (inwazje itd.). Dla mieszkańców ziemi, będzie się wydawało, że wszystko zostało stracone, kiedy ich planeta pędzi do swojej zguby. ‘Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi.’Kiedy już będzie się wydawało, że wszystko zostało stracone dla narodu Izraela, na niebie ukaże się nagle wielki znak – powracający Mesjasz otoczony przez członków swojego Kościoła, którzy umarli i przyszli do Niego. Ich ciała zostaną wskrzeszone i połączone z ich duszami w przeistoczonych ciałach. W swym czasie pozostali wierzący na Ziemi będą błyskawicznie przemienieni i uniesieni by spotkać Pana powracającego z tymi, którzy umarli. Zjednoczony w ten sposób z Chrystusem i w pełnej chwalę, Kościół zejdzie z Nim na Ziemię (1 Tes 4,13-17; Kol 3,4). W ciągu 24 godzin planeta obróci się wokół swej osi, po czym procesja uda się na Górę Oliwną, jak zapowiada wiele proroctw (Za 14,4; Dz 1,11). Na jej zboczu ocalała ludność Izraela wyzna skruchę i masowo zostanie nawrócona na wiarę w prawdziwego Mesjasza. (Za 12,9-14)SĄDY Kiedy wróci Mesjasz, Szatan zostanie obezwładniony, a Bestia i fałszywy Prorok będą wrzuceni do płonącego jeziora siarki (Ap 19,20; 20,2). Wtedy też Mesjasz rozpocznie swe bezpośrednie rządy na Ziemi. Rozpocznie się jego tysiącletnie królestwo. Lecz zanim to nastąpi, w Izraelu odbędzie się sąd (Mt 25,31-46). Wezmą w nim udział ci, którzy będą odgrywać ważną rolę w królestwie Mesjasza: tj. Kościół i Izrael.1. KOŚCIÓŁ: Sąd składa się z dwóch faz:a) Wyłączenie prawnych spośród fałszywych członków Kościoła.b) Ocenienie prawych członków odpowiednio do stopnia ich wierności. Nagrody zostaną rozdzielone w formie stopnia odpowiedzialności w nowym królestwie.2. IZRAEL: wyłączenie wierzących spośród niewierzących członków Izraela. Na to zdarzenie, wraz z Żydami żyjącymi w momencie przyjścia Mesjasza, wskrzeszeni i osądzeni zostaną wszyscy kiedykolwiek żyjący Żydzi. Również dopiero wtedy powrócą wszyscy Żydzi z Diaspory.Będzie to klasyczny sąd: ci, którzy wierzyli w Mesjasza zostaną członkami albo jego królestwa w Izraelu, albo członkami Nowego Jeruzalem, gdy ci niewierzący zostaną strąceni do piekła. Tak więc przyjście Mesjasza będzie oznaczało końcowy podział dla Izraela i dla Kościoła. Ostateczny podział narodów nastąpi po Tysiącleciu.TYSIĄCLECIE Mesjasz będzie rządził wszystkimi narodami, które przeżyją Wielki Nacisk, większość których stanowić będą niewierzący (Za 14,16-21; Ap 21,24). W tym sprawowaniu władzy asystować będzie Kościół (2 Tym 2,12; 1 Kor 6,2). Czynić to będą z niebiańskiego miasta nazywanego Nowym Jeruzalem, które spuści się z nieba nad samą Ziemię. Nowy Jeruzalem jest przede wszystkim niebieską kolonią na Ziemi. Tam będą oni żyli z Mesjaszem (Ap 21,9-27). Nawrócony naród Izraela będzie odpowiedzialny za wskazywanie narodom Ziemi dróg Bożych (Iz 2,1-5). Będzie on także przodował w wyznawaniu Boga – w tym celu będzie on używał Świątyni w Izraelu, do której narody będą wysyłały swych przedstawicieli (Ez 45,2; Iz 2,2; Ez 37,26-28). Obszar Izraela będzie przekształcony w raj (Iz 11,6-9). Aczkolwiek królestwo Boże, w sensie dosłownym tego terminu, jest ograniczone do pojęcia Nowego Jeruzalem, jego królowanie będzie rozprzestrzeniać się na cały świat. Królowanie Mesjasza będzie okresem pokoju i doskonałej sprawiedliwości. Narody odniosą wielkie korzyści ze sprawowania władzy przez Mesjasza, ale nie znaczy to, że wszyscy mu się podporządkują (Iz 60; 65,18-26). W istocie rzeczy, pod koniec tysiącletniego okresu Jego rządów, narody zaczną słuchać sugestii tymczasowo uwolnionego Szatana i zorganizują bunt przeciw Bogu, lecz siły wysłane do Jerozolimy, by zniszczyć rządy Boga, zostaną zniszczone. (Ez 38, Ap 20,7-9)SĄD OSTATECZNY W tym punkcie historia zostanie zakończona i wszyscy ludzie (za wyjątkiem Kościoła i Izraela) będą sądzeni. Ponieważ człowiekowi daleko jest do doskonałości, jednogłośny werdykt będzie brzmiał: ‘winny’. Jedynym powodem ułaskawienia będzie wcześniejsze uznanie zbawienia, które jest w Chrystusie (Ap 20,11-15). Wszyscy, którzy je odrzucili, będą wygnani sprzed oblicza Boskiego na zawsze. Szatan zostanie wrzucony do jeziora ognia, a śmierć przestanie istnieć dla wszystkich.NOWE NIEBO I NOWA ZIEMIA Po tym, co się stanie, stara Ziemia zniknie, a Bóg stworzy całkowicie nową, na której nie będzie już żadnej niedoskonałości pod jakąkolwiek formą. Tam Bóg (pod kształtem Emanuela czyli ‘Boga z nami’) zamieszka na zawsze ze swym ludem. Nie mamy pojęcia, jak będzie wyglądało to miejsce, ale można mieć pewność, że jego wspaniałość przekroczy nasze najśmielsze wyobrażenia. Bóg przygotował dla ludzi, którzy Go kochają rzeczy przekraczające możliwości naszego rozumu. Lecz dla tych, którzy Go odrzucają pozostaje straszną rzeczywistość kosmicznego śmietniska, znanego jako piekło. To w tym życiu decydujemy się na przyjęcie, lub odrzucenie Boskiej oferty zbawienia i w ten sposób kształtujemy nasz ewentualny los. Po śmierci jest już za późno. Jest rzeczywiście bardzo niebezpiecznie odmówić słuchania Boga, gdziekolwiek on przemawia. Ta myśl otrzeźwia.

‘Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa góruje nad ziemią, tak drogie moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.’ (Księga Izajasza 55,6-9)

NADZIEJA KOŚCIOŁA

NADZIEJA KOŚCIOŁA DOWODY POWTÓRNEGO PRZYJŚCIA PANA JEZUSAPrzyjdę znowu i wezmę was do siebie… (Jana 14,3).Dni, w których żyjemy są ciemne, ale patrzymy w przyszłość z nadzieją. Ludzie, którzy nic nie wiedzą o zbawieniu i nie mają tej nadziei, którą my mamy, mają często serca przepełnione bojaźnią, bo nie wiedzą co im niesie przyszłość.Jaka jest nasza przyszłość? Czego my jako odkupieni przez Pana Jezusa Chrystusa oczekujemy? Czy również mamy bojaźń i niepewność? Nie! Nie musimy się ani trapić, ani smucić, bowiem przed nami wspaniała przyszłość, pełnia chwały, czekamy na najwspanialsze wydarzenie, czekamy na powtórne przyjście Pana Jezusa Chrystusa!O tym właśnie chcemy dziś mówić, o powtórnym przyjściu Pana Jezusa Chrystusa po swój lud.Według Słowa Bożego On powtórnie Przyjdzie. Są cztery dowody, na to, że On przyjdzie.Niektórzy ludzie mówią, że przyjście Pana jest związane z naszą śmiercią, z zabraniem naszej duszy, ale Słowo Boże uczy nas czegoś innego.Kiedy oczekujemy przyjścia naszego Pana, to myślimy o przyjściu naszego Pana do swego ludu, i po swój lud. Pierwszy dowód Jego przyjścia — to Jego obietnica. W Ewangelii według Jana w rozdziale 14, w wierszach od 1 do 3 sam Pan daje swoją obietnicę przyjścia. On tu mówi o domu Ojca, o domu w którym wiele jest mieszkań i mówi: Idę przygotować wam miejsce. A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem i wy byli (Jana 14,2—3). To jest jasna obietnica przyjścia. Przed tym gdy On Opuścił ten świat, przed tym gdy Poszedł na krzyż — On Powiedział, że przyjdzie znów powtórnie po swoich. Uczy uczniów dokąd idzie. Powiedział im, że idzie do domu Ojca, a tam jest wiele mieszkań. Mówił im, że idzie właśnie po to, aby przygotować miejsce, a potem przyjść powtórnie. To jest obietnica samego Pana Jezusa Chrystusa. To są słowa Boga. On nie kłamie, on tego nie potrafi. Jeżeli powiedział, że idzie do domu Ojca, to znaczy że On tam idzie. Jeżeli On mówi, że idzie przygotować miejsce dla swych umiłowanych to znaczy, że On to czyni. Dalej mówi Jezus, że przyjdzie znów — to jest Jego obietnica i On Przyjdzie, to jest jego decyzja, żeby przyjść po swój lud. W trzecim wierszu cytowanym już, jest napisane, że On przyjdzie po to, aby nas zabrać, abyśmy byli tam, gdzie On jest. Nasze przeznaczenie jest być razem z Jezusem w domu Ojca. Nasza przyszłość nie jest w tym świecie, nasza przyszłość jest w niebiosach. To jest pierwszy i najważniejszy dowód.Pan Jezus Chrystus poszedł na krzyż, Jego krew wylała się za grzech świata. On na krzyżu zapłacił cenę najwyższą i z tego miejsca zawołał: Wykonało się! Dzieło naszego odkupienia wykonało się i to na wieki. Położono Go do grobu, ale trzeciego dnia Zmartwychwstał. Teraz idzie do Ojca. Przed swym odejściem błogosławi uczniów. W księdze Dziejów Apostolskich czytamy, (Dz. Ap. 1,9), że On został uniesiony w górę i obłok wziął Go sprzed ich oczu. To jest piękny obraz Pan Jezus podnosi rękę, błogosławi swych uczniów i zostaje uniesiony w górę. Nie od razu, ale stopniowo unosi się, coraz wyżej, wyżej, aż Jego postać zakryły obłoki. Tak ostatni raz widziany był z ziemi.Kiedy uczniowie tak stali i patrzyli, bo myśleli, że może Go jeszcze choć na moment zobaczą czytamy, że dwaj mężowie w białych szatach stanęli przy nich (Dz. Ap. 1,10). Dwaj aniołowie stanęli i rzekli: Mężowie Galilejscy, czemu stoicie patrząc w niebo? Ten Jezus, który od was został wzięty w górę, tak Przyjdzie jak Go widzieliście idącego do nieba (Dz. Ap. 1,11).Aniołowie powiedzieli, że Jezus Chrystus przyjdzie znów. Teraz On poszedł do Ojca, ale przyjdzie. To tak jakby mówili, żeby nie stać i nie patrzeć, ale iść i wykonać dzieło, które On zlecił, a przyjdzie czas, kiedy On znów przyjdzie. Co chce Pan Jezus abyśmy my czynili zanim On znów przyjdzie? On nam rozkazał, abyśmy szli na cały świat i głosili Ewangelię. To są Jego ostatnie słowa przed odejściem do Ojca: będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii i aż do krańca ziemi (Dz. Ap. 1,8). Czy aniołowie mogą kłamać? nie! aniołowie powiedzieli, że Jezus Chrystus, znów tą samą drogą. To jest drugi dowód, że On Przyjdzie – słowo aniołów. W 1 Liście Apostola Pawła do Tesaloniczan w rozdziale czwartym Apostoł nam mówi, że Pan Jezus Chrystus powróci, że słowo to otrzymał on od samego Boga. W 15 wierszu tego rozdziału czytamy: A to wam powiadamy na podstawie słowa Pana … Było to objawienie, które Apostoł Paweł otrzymał i dzieli się z nim w Liście do Tesaloniczan.W 16 wierszu czytamy, że sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba. Apostoł Paweł pisze nam, że Pan Przyjdzie i jest to trzeci dowód Pańskiego Przyjścia. Przyjmujemy jako Boże Słowo wszystko to czego uczy nas Apostoł Paweł.Czwarty dowód Przyjścia Pana Jezusa znajdujemy w 1 Liście Ap. Pawła do Koryntian w rozdziale 11 wiersz 26. Tutaj Apostoł Paweł uczy nas o łamaniu chleba. Pierwsi chrześcijanie obchodzili łamanie chleba każdego pierwszego dnia tygodnia. W tym wierszu czytamy: Albowiem ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż Przyjdzie. Apostoł Paweł uczy nas o łamaniu chleba i mówi nam, że kiedy przypominamy sobie śmierć Pana gdy łamiemy chleb i pijemy wino, to również przypominamy sobie Jego Przyjście.Chleb i wino przypominają nam dwie rzeczy: naszym wzrokiem mamy sięgnąć w tył, do krzyża, gdzie wykonało się nasze zbawienie, ale to nam też przypomina, że mamy patrzeć przed siebie, w przód i oczekiwać Jego chwalebnego Przyjścia. Tak więc kiedy łamiemy chleb i pijemy wino to nam każdego tygodnia przypomina Przyjście Pańskie. Mamy to czynić jak uczy nas Słowo Boże, aż On przyjdzie znów. Bogu się upodobało, abyśmy o tym przypominali sobie każdego tygodnia. To podnosi nasze serce, to nas pociesza, to nam dodaje otuchy. Apostoł Paweł i tu pisze, że otrzymał to słowo od Pana (w. 23). Przyjdzie dzień, kiedy znikną te symbole, symbole chleba i wina. Przyjdzie nasz Pan, zobaczymy Go i symbole chleba i wina nie będą już potrzebne, już nie będziemy oczekiwać, będziemy razem z Nim. Dopóki jednak On nie przyszedł łamiemy chleb i pijemy wino i jednocześnie oczekujemy Go, przypominamy sobie, że On wkrótce Przyjdzie. Taka Jest nauka Słowa Bożego. Teraz nasze serca są poruszone, teraz mamy radość, bo przypomnieliśmy sobie, że On przyjdzie. Mamy radość niezależnie od sytuacji jaka jest wokół nas. Wiemy, że mamy chwalebną przyszłość. Nie będziemy tu na wieki, na wieki będziemy razem z Panem kiedy Przyjdzie i weźmie nas do siebie.- — — — -Pan Jezus Chrystus Przyjdzie, ale kiedy czytamy 1 List Ap. Pawła do Tesaloniczan, rozdział czwarty, to z tego tekstu dowiadujemy się również jak On Przyjdzie.Pan nasz mówi nie tylko, że Przyjdzie, ale też jak On Przyjdzie. On nam mówi co On uczyni, gdzie On Przyjdzie, i co się stanie z nami. On też mówi o tych, którzy wcześniej odeszli do Niego, o tych którzy przed Jego Przyjściem zasnęli. Co się stanie z tymi, którzy zasnęli, których ciała są w grobach? Gdy Pan Jezus Przyjdzie czy oni będą zabrani? Oni nie zostaną w grobach, oni też zostaną zabrani. Tak nas uczy Słowo Boże.Ta wielka prawda o której mówimy nazywa się “pochwycenie”, to jest Przyjście Pana Jezusa po swój Kościół, po swoją Oblubienicę. Słowo “pochwycić” w tym znaczeniu, w jakim tu jest użyte, oznacza: zabrać ze sobą. Kiedy pochwycenie nastąpi? To nastąpi wówczas, kiedy zakończy się budowa Ciała Chrystusowego, kiedy dopełni się liczba wierzących.Dziś Pan nasz Jezus Chrystus zasiada po prawicy Majestatu Bożego, po prawicy swego Ojca ukoronowany dostojeństwem, majestatem i chwałą. Kiedy jednak Ciało Chrystusowe będzie kompletne (a stanie się to wkrótce, być może dzisiaj), kiedy Oblubienica będzie całkowicie przygotowana wówczas Pan Jezus Opuści to miejsce, gdzie jest teraz, zejdzie na powietrze, przyjdzie po swoich. Czytamy w 16 wierszu, że Sam Pan zstąpi z nieba. Tam On jest teraz, w niebie i On zstąpi z nieba. Czytamy też, że to nastąpi na głos archanioła i trąby Bożej! Tak więc dla nas pochwycenie będzie słyszalne. Czekamy na to, co mamy usłyszeć, czekamy, na głos Pana. Dźwięk głosu Pańskiego jest pierwszą rzeczą, która, w momencie pochwycenia będzie przez Kościół odebrana. Usłyszymy Jego głos. Warto wspomnieć, że usłyszymy trzy rzeczy: usłyszymy głos Pana, ponieważ napisane jest, że pochwycenie Pańskie nastąpi na głos Pana. Po drugie usłyszymy głos archanioła, a trzecie co usłyszymy — to Bożą trąbę. Zapytacie, a co ze zmarłymi? – nie ma żadnej różnicy, oni też usłyszą głos Pański. Użyte tu słowo brzmi rozkaz. Oczekujemy więc Jego głosu, który będzie rozkazem. Głos Pański jest rozkazem. W Starym Testamencie często czytamy, że głos Pana porusza cedry libańskie. Przez ten głos, który jest rozkazem zostały stworzone niebiosa i ziemia. Ten głos my usłyszymy. Kiedy Pan Jezus był na ziemi spotkał się z człowiekiem, który był martwy, z Łazarzem. Łazarz był w grobie i Pan przyszedł do tego grobu, a kiedy odwalony został kamień, Pan zawołał Łazarza po imieniu. On powiedział Łazarzu wyjdź! (Jana 11,43). Na ten głos Pana Łazarz wstał. Tak wszechmocny jest ten głos i ten głos zabrzmi, gdy Pan Jezus Powróci. On Przyjdzie z tym wielkim głosem, z okrzykiem, z rozkazem i ci którzy umarli powstaną pierwsi, potem usłyszymy ten głos my, którzy w tym czasie żyć będziemy. Użyte w tym tekście słowo pochodzi z greckiej nomenklatury wojskowej. Pan nasz jest tym najwyższym dowódcą. On przyjdzie ze swym rozkazem i Jego armia ten głos usłyszy i wykona rozkaz – pójdzie na Jego spotkanie, na powietrze. Drugą rzeczą, którą usłyszymy, jest głos archanioła. Kto jest archaniołem? Ilu archaniołów jest opisanych w Biblii? Tylko jeden, archanioł Michał. On też tam będzie i jego głos usłyszymy. Michał jest głową wojska Pańskiego, on prowadzi Boże Wojsko, a więc będą tam też wszyscy aniołowie.W Liście do Efezjan czytamy, że szatan jest księciem, który działa w powietrzu. Tam jest jego władza. W to miejsce przyjdzie Pan, aby z nami się tam właśnie spotkać, to znaczy, że szatan w tym nie będzie już tam miał nic do powiedzenia. W tym obszarze, gdzie dziś ma moc szatan, rozlegnie się triumf Bożego zwycięstwa i zamieszka na wieki Boża chwała.Trzeci głos to Boża trąba. W Piśmie Świętym dźwięk trąby jest sygnałem do zgromadzenia się. W Starym Testamencie, naród żydowski wędrował przez pustynię, miejscem gdzie mieszkał Bóg był namiot przymierza, przybytek. Kiedy Bóg chciał mówić do swego ludu, polecał Mojżeszowi, aby zabrzmiały trąby. To był ten znak, głos — Bóg pragnie zgromadzić swój lud. Kapłan stawał przed przybytkiem i trąbił. Kiedy lud usłyszał brzmienie trąby wówczas zbierał się przy wejściu do przybytku. Tu mamy mowę o Bożej trąbie. Ona wyda swój dźwięk. Usłyszymy ją. Na ten rozkaz zgromadzimy się przy Panu. Dziś na ten dźwięk oczekujemy, na dźwięk Bożej trąby. Mówimy o momencie pochwycenia. W pierwszym rzędzie usłyszymy Głos Pana, głos archanioła i Bożą trąbę. Zgromadzimy się przy Panu, na powietrzu. Jednak nie tylko dźwięk będzie słyszany przy pochwyceniu. Będzie też widok, który ujrzymy. Skoncentrujemy też swój wzrok i to nie ma żadnego znaczenia jak dziś człowiek widzi, może być ktoś zupełnie ślepy, ale kiedy Pan Przyjdzie — to wtedy wszelka ludzka słabość będzie odrzucona i wszyscy Go ujrzymy.Jakiż to wspaniały widok będzie dla nas kiedy Go zobaczymy! Apostoł Paweł mówi nam, że porwani będziemy w obłokach na powietrze, na spotkanie Pana (1 Tes 4,17). Wyobraźcie sobie jak to będzie.Najpierw zabrzmi trąba. Pan wezwie swój lud, aby przyszedł. Glos archanioła będzie również się rozlegał, wszyscy święci powstaną, ich groby się otworzą, bowiem najpierw będą zabrani umarli i wtedy my żyjący będziemy nagle pochwyceni i jak wspaniały widok będziemy mogli oglądać! Po raz Pierwszy w historii Kościoła, cały Kościół będzie zebrany w jednym miejscu, o jednym czasie.Mamy tu miejsce gdzie się zgromadzamy do Imienia Pana Jezusa, mieszkacie w różnych miejscach w okolicy, ale tu jesteśmy razem i tak będzie przy pochwyceniu. Żyjący w różnych pokoleniach. Byli apostołowie, potem były następne pokolenia, różni ludzie w różnych miejscach świata byli zbawieni i to w różnych miejscach i w różnych pokoleniach. Nigdy wszyscy razem nie byli zgromadzeni w jednym czasie. W tym miejscu Słowa Bożego czytamy, że cały Kościół będzie zebrany na jednym miejscu, w jednym czasie.Wszyscy wierzący z czasów apostołów będą tam, wszyscy którzy żyli w roku sześćsetnym też tam będą, wszyscy którzy żyli w dwunastym wieku też tam będą, ci z osiemnastego wieku też tam będą. Wszyscy razem. Co za wspaniały widok to będzie! Nie będziemy mieli zbyt wiele czasu aby patrzeć na Pawła, Jana, czy Lutra, nasz wzrok będzie zwrócony na Pana! Ujrzymy Jego!Wielokrotnie widzicie obrazy Pana Jezusa Chrystusa. Wszystkie się nie zgadzają. Nie powinniśmy mieć żadnych obrazów, które by przedstawiały to co w niebie, na ziemi, czy pod ziemią, a co dotyczy spraw Bożych, gdyż to wszystko może być wykorzystane do bałwochwalstwa. Nie ma ani jednego człowieka, który by wiedział jak wygląda Pan Jezus. W Słowie Bożym mamy moralny obraz Pana Jezusa Chrystusa. Widzimy Jego doskonałość, ale nie wiemy jak On wyglądał cieleśnie. Na to musimy czekać aż do momentu pochwycenia, wówczas dopiero Go ujrzymy takim jakim On jest. Wtedy nasze oczy będą zwrócone na Niego. Jakież to będzie wspaniałe. Byłem świadkiem koronacji królowej. Jakiż to był widok. Jakie tłumy ludzi, a również wszystkie koronowane głowy świata, stroje, klejnoty, korony. Ale nikt jeszcze nie widział takiego widoku jak ten. Jakiż to wspaniały widok ujrzymy. Zobaczymy Jego, naszego Pana, Jezusa Chrystusa.Oczekujemy tego momentu, kiedy usłyszymy głos Boży, głos archanioła i Bożą trąbę. Oczekujemy tego momentu, kiedy zgromadzi się cały Kościół i ujrzymy Jezusa Chrystusa, Panem nad panami Króla nad królami.Jest to nasza wspaniała nadzieja. Cytowany już tekst Słowa Bożego z 1 Listu Apostola Pawła do Tesaloniczan kończy się czymś, co podnosi nas, co dodaje nam siły, wzmacnia naszą nadzieje, kończy się słowami: i tak zawsze będziemy z Panem (1 Tes. 4,17).Przeto pocieszajcie się nawzajem tymi słowami (1 Tes. 4,18).M. BrownePAN JEST BLISKOA Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten kto słyszy niech powie: Przyjdź ! A ten kto pragnie niech przychodzi, a ten kto chce niech darmo weźmie wodę żywota.(Obj. 22,17)Jeżeli chcemy być naśladowcami pierwszych chrześcijan, musimy tak jak i oni oczekiwać Przyjścia Naszego Pana Jezusa Chrystusa (1 Kor. 1,7). Tak czynili Koryntianie, Tesaloniczanie nawrócili się od bałwanów do Boga, aby oczekiwać Syna Jego z niebios… (1 Tes. 1,9-10).Apostoł Paweł przypominał Tytusowi o objawionej łasce Bożej zbawiennej dla wszystkich ludzi i polecał mu, aby żył w tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa (Tyt. 2,11—13). Żydzi zostali przez Pismo Święte pouczeni, że: Chrystus raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy Go oczekują (Hebr. 9,28).Przyjście Pana było zwiastowane przez wszystkich apostołów. To nie jakieś baśnie, lecz apostołowie zwiastowali moc i powtórne Przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa (2 Piotr 1,16).Z tego oczekiwania byli pierwsi chrześcijanie znani i wyśmiewani: Gdzież jest przyobiecane przyjście Jego? (2 Piotr 3,4).Na takie pytanie była i jest odpowiedź: Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce aby wszyscy doszli do upamiętania (2 Piotr 3,9).

Naśladujmy pierwszych chrześcijan w tym oczekiwaniu ponieważ bliższe jest nasze zbawienie niż kiedy uwierzyliśmy (Rzym 13,11). według Većny Źiwot

On przyjdzie znów!

On przyjdzie znów!

  On przyjdzie znów, On przyjdzie znów!Tak, mój Pan przyjdzie znów.Jezus, mój Pan przyjdzie znów.Na dźwięk trąby powstaną zbawieni wszystkich ras.Tam, na obłokach Pan spotka wszystkich nas.On przyjdzie znów, On przyjdzie znów!Tak, mój Pan przyjdzie znów.Jezus, mój Pan przyjdzie znów.Ja nie wiem jak i nie znam dnia,Ale wiem, że mój Pan przyjdzie znów.