Czy jesteś narodzony na nowo?

Czy jesteś narodzony na nowo?
J. C. Ryle

JEST TO JEDNO Z NAJWAŻNIEJSZYCH pytań jakie powinien sobie postawić każdy człowiek. Pan Jezus Chrystus powiedział, „jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może widzieć Królestwa Bożego.” (Jana 3:3).

Nie wystarczy na to pytanie odpowiedzieć: „Należę do kościoła, i jestem Chrześcijaninem”. Po tysiącach nominalnych Chrześcijan nie widać żadnych oznak tego, że są narodzeni na nowo. Prawdziwe oznaki narodzenia na nowo opisuje nam Pismo Święte – wiele z nich jest wymienionych w Pierwszym Liście Jana.

Przede wszystkim, Apostoł Jan pisze: „Każdy, który się narodził z Boga, grzechu nie czyni” (1 Jana 3:9). „Każdy kto się z Boga narodził, nie grzeszy” (1 Jana 5:18).

Osoba, która narodziła się na nowo, albo inaczej: osoba uratowana (zbawiona) przed należną jej karą piekła wiecznego, nie grzeszy. Taka osoba nigdy więcej nie grzeszy w swym sercu, nigdy nie grzeszy w myślach, nigdy nie planuje popełnić grzechu i nigdy nie zamierza zgrzeszyć. W życiu takiej osoby przed narodzeniem na nowo był prawdopodobnie okres w którym nie myślała o tym, czy jej działania są grzeszne czy nie, i nie zawsze odczuwała zasmucenie z powodu popełnionego zła. Przed narodzeniem na nowo nie było żadnej sprzeczki między takim człowiekiem a grzechem, ponieważ człowiek taki był przyjacielem grzechu. Ale, prawdziwy Chrześcijanin nienawidzi grzechu, ucieka od niego, walczy przeciwko grzechowi, spostrzega wielkie szkody i spustoszenia jakie grzech czyni. Prawdziwy Chrześcijanin odczuwa wielkie obciążenie wynikające z obecności grzechu, smuci się gdy pod wpływem grzechu upadnie, i tęskni za tym aby być całkowicie uwolnionym od jego obecności. Grzech nigdy więcej nie podoba się człowiekowi narodzonemu na nowo, nigdy też nie jest przez prawdziwego Chrześcijanina tolerowany w żadnej formie, choćby najbardziej „rozcieńczonej” i „złagodzonej”. Dla prawdziwego  Chrześcijanina grzech jest okropną rzeczą, którą można tylko i wyłącznie nienawidzić. Równocześnie, Chrześcijanin wie, że nie może obecności grzechu usunąć z siebie.

Jeżeli ktoś mówi że nie ma grzechu, to wtedy kłamie: „Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy i prawdy w nas nie ma” (1 Jana 1:8). Ale prawdziwie narodzony na nowo człowiek może powiedzieć, że nienawidzi grzechu i że wielkim pragnieniem jego duszy jest nie popełniać grzechu wcale. On nie może ochronić swego umysłu przed dostępem złych myśli, przed zanikami pamięci, pomyłkami, i potknięciami w mowie lub czynach. Prawdziwy Chrześcijanin wie, że: „wszyscy w wielu rzeczach upadamy” (Jakuba 3:2). Ale może on także szczerze w obecności Bożej powiedzieć, że te rzeczy powodują u niego rozpacz i smutek i że jego całe „ja” nie chce czynić zła, czyli że cała jego natura nie jest zadowolona z jego upadków. Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Człowiek narodzony na nowo wierzy w Chrystusa

Po drugie, Apostoł Jan pisze: „Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, z Boga się narodził” (1 Jana 5:1).

Człowiek, który narodził się na nowo, albo inaczej: człowiek uratowany (zbawiony) przed należną mu karą piekła wiecznego, wierzy że Pan Jezus Chrystus jest Jedynym Zbawicielem, Który jedynie ma moc pojednać jego duszę z Bogiem. Człowiek narodzony na nowo wierzy, że Jezus Chrystus jest Bogiem który Objawił się w ciele (1 Tymoteusza 3:16; 1 Jana 5:20), wierzy że Jezus jest Wiecznym Synem Bożym. Wierzy, że Jezus będąc Bożą Osobą został wyznaczony przez Boga Ojca w tym celu, aby uratować wierzących weń ludzi przed należną im karą piekła wiecznego. Prawdziwy Chrześcijanin wierzy, że poza Chrystusem nie ma żadnego innego Zbawiciela. Osoba narodzona na nowo widzi siebie jako nic nie wartego grzesznika, zasługującego jedynie na słuszny wieczny gniew Boży. Wie, że gdyby nie Chrystus, to całą wieczność musiałaby spędzać w jeziorze ognia i siarki, gdzie słusznie i sprawiedliwie byłaby dręczona dniem i nocą na wieki wieków bez wytchnienia nawet na najmniejszą chwilę. Wieczne i nieskończenie bolesne tortury w piekle należą się każdemu człowiekowi który popełnił choć jeden, obojętnie jaki grzech, a osoba narodzona na nowo wie, że jej całe życie na ziemi było nieustannym grzeszeniem. Dlatego człowiek narodzony na nowo ma całe swe upodobanie tylko w Chrystusie, i ufa tylko Jemu. Osoba narodzona z Boga wierzy że przez Chrystusa wszystkie jej grzechy zostały zgładzone. Osoba taka wierzy, że ponieważ Chrystus Jezus Umarł za jej grzechy na drzewie krzyża i Zmartwychwstał, i ponieważ ta śmierć jest wystarczającą ofiarą przebłagalną za jej grzechy, to teraz jest w Bożych oczach postrzegana jako osoba sprawiedliwa, a więc taka jak gdyby nigdy nie zgrzeszyła ani razu. Prawdziwie narodzona na nowo osoba może teraz patrzeć w przyszłość nawet poza swą biologiczną śmierć, bez najmniejszej bojaźni: wiedząc że nie stanie przed sądem, ale że już przeszła ze śmierci do życia (Jana 5:24; 1 Jana 4:18).

To prawda, że czasami takie osoby miewają obawy i chwilowy brak pokoju. Zdarzy się że z jakichś powodów osoba prawdziwie narodzona na nowo powie Ci iż czuje że ma słabą wiarę. Ale wystarczy spytać taką osobę czy chce ufać czemuś innemu niż Biblia, lub komuś innemu niż Chrystus, a wtedy usłyszy się na pewno tylko jeden rodzaj odpowiedzi. Można też zapytać taką osobę czy opiera swą nadzieję na zbawienie na swoich uczynkach, swoich modlitwach, swojej pracy, lub swoim kościele, a wtedy także da się usłyszeć od prawdziwie narodzonego na nowo człowieka tylko jeden rodzaj odpowiedzi. Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Osoba narodzona na nowo jest sprawiedliwa w swych działaniach

Po trzecie, Apostoł Jan pisze: „każdy, który czyni sprawiedliwość, z Niego jest narodzony” (1 Jana 2:29).

Człowiek, który jest narodzony z Boga, czyli: osoba uratowana (zbawiona) przed należnymi jej wiecznymi torturami i potępieniem w piekle ognistym, jest człowiekiem świętym. Taka osoba ma upodobanie w tym aby żyć według Bożej woli. Osoba taka miłuje działać tylko w sposób taki który jest przyjemny Bogu, i za wszelką cenę unika nawet „cienia” rzeczy które Bóg ma w nienawiści. Człowiek narodzony na nowo pragnie cały czas, nieprzerwanie patrzeć na Chrystusa. Po pierwsze jako na Przykład do postępowania, po drugie jako na Swojego Zbawiciela, a po trzecie po to, aby być przyjacielem Chrystusa poprzez spełnianie Jego świętych przykazań, i wykonywać cokolwiek On będzie Chciał. Osoba narodzona na nowo wie o sobie, że nie jest doskonała. Wielokrotnie i boleśnie doświadczyła mieszkającego w niej zepsucia, wie że nie mieszka w niej, to jest w ciele jej żadne dobro, ale tylko zło. Osoba narodzona z Boga zauważa w samej sobie grzech który mieszka w niej i który nieustannie walczy przeciwko łasce i próbuje sprowadzić taką osobę jak najdalej od Boga. Ale prawdziwie narodzona na nowo osoba nigdy nie zgodzi się na to, mimo że nie może się uchronić przed obecnością grzechu mieszkającego w jej ciele.

I chociaż narodzona na nowo osoba może się czasem czuć tak podle, że stawia sobie pytania, czy tak na prawdę jest Chrześcijaninem, to zawsze będzie gotowa powiedzieć słowa podobne do tych jakie powiedział Jan Newton: „Nie jestem tym czym powinienem być, nie jestem tym czym chciałbym być, nie jestem tym czym mam nadzieję być w niebie, ale mimo to nie jestem tym czym byłem, i dzięki łasce Bożej jestem tym czym jestem”. Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Człowiek narodzony na nowo miłuje innych Chrześcijan

Po czwarte, Apostoł Jan pisze: „My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, dlatego że miłujemy braci, kto nie miłuje pozostaje w śmierci” (1 Jana 3:14; por. Jana 5:24).

Osoba, którą Bóg Ojciec zrodził, czyli: człowiek ocalony (zbawiony) przed należnymi jej wiecznymi mękami i sądem w jeziorze ognia, ma specjalną gorącą i życzliwą miłość do wszystkich prawdziwych uczniów Chrystusa. Podobnie jak jej Ojciec w niebie, osoba narodzona na nowo, gorąco miłuje wszystkich ludzi wielką niezachwianą i stałą miłością, ale także osoba taka posiada szczególną wyjątkowo gorącą miłość do tych, którzy dzielą z nią wiarę w Chrystusa. Podobnie jak jej Pan i Zbawiciel, osoba taka miłuje najgorszych bluźnierców i najgorszych grzeszników darząc ich największą sympatią, życzliwością i uprzejmością. Miłując najpodlejszych przedstawicieli wrogów Chrystusa i Jego Królestwa może szczerze troszczyć się o ich niedostatki, i płakać nad ich niedolą. Ale osoba prawdziwie narodzona z Boga, mająca Jego życie, posiada o wiele większą miłość dla tych którzy są wierzącymi w Chrystusa. Ta miłość do braci i sióstr w Chrystusie jest tak wielka, że przebywanie przy jakimkolwiek, choćby nawet najbardziej niesfornym członku ciała Chrystusowego, u osoby prawdziwie narodzonej na nowo powoduje ogromną radość, tak wielką, że nie da się jej ukryć. Nie jest możliwe aby osoba prawdziwie wierząca w Chrystusa mogła gniewać się na swego brata, nie jest też możliwe aby prawdziwie narodzony z Boga miał skrzywione lub „zasępione” oblicze w obecności któregoś z Jego dzieci (por. 1 Mojżesza 4:6-7 i 1 Tesaloniczan 5:16 i 3 Jana 3 i 1 Jana 3:10-13). Największa miłość do tych którzy nie należą do Chrystusa, w porównaniu z tym uczuciem jakim osoba zbawiona darzy najtrudniejszego nawet do miłowania Chrześcijanina wygląda jak oschła nienawiść, mimo, że jest gorącą i życzliwą miłością. Osoba prawdziwie narodzona na nowo nigdzie indziej nie czuje się tak dobrze jak tylko pośród prawdziwych dzieci Bożych. Wśród niewierzących członków swej cielesnej rodziny czuje się jak wśród całkiem obcych ludzi wiedząc, że prawdziwą jej rodziną są tylko Ci którzy słuchają Słowa Bożego i wykonują je.

Osoba narodzona na nowo czuje że wszyscy prawdziwi Chrześcijanie są członkami tej samej rodziny. Rozumie i czuje, że wszyscy oni, razem z nią, są żołnierzami jednej armii, walczącymi przeciwko wspólnemu wrogowi. Natomiast najbliższych członków swej cielesnej rodziny, którzy nie wierzą w Chrystusa, mimo że ich bardzo miłuje, widzi jako wrogów Królestwa Chrystusowego, którzy cały czas służą szatanowi.

Wszyscy prawdziwi Chrześcijanie są przez osobę wierzącą Chrystusowi postrzegani jako współpodróżni wędrujący tą samą drogą. Osoba taka rozumie ich, a oni rozumieją ją. Inni wierzący mogą od niej różnić się na bardzo wiele sposobów: kulturą, wychowaniem, pozycją, sposobem bycia, wykształceniem, umiejętnością wysławiania się, chodem, metodami działania, itd. Ale to nie ma najmniejszego znaczenia (Jana 21:20-22 i Rzymian 14:4-8). Prawdziwi Chrześcijanie są synami i córkami Ojca tej narodzonej z Boga osoby, i taka osoba nie potrafi ich nie miłować. Każdy narodzony na nowo człowiek miłuje każdego człowieka jak siebie samego, a każdego Chrześcijanina więcej niż swoje własne życie (Łukasza 14:26 i Jana 15:11-18). Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Osoba narodzona na nowo zwycięża świat

Po piąte, Apostoł Jan pisze: „wszystko, co się narodziło z Boga, zwycięża świat, a zwycięstwo, które zwyciężyło świat, to wiara nasza” (1 Jana 5:4; por. Judy 3).

Człowiek, który narodził się na nowo, albo inaczej: człowiek uratowany (zbawiony) przed należną mu karą piekła wiecznego, nigdy nie kieruje się żadnymi światowymi opiniami czy modami. Zawsze kieruje się tylko i wyłącznie Biblią Świętą – Słowem Bożym aby stwierdzić czy coś jest dobre czy złe. Zawsze tylko w Biblii Świętej szuka odpowiedzi na pytania dotyczące każdego szczegółu swego życia, a wszelkie światowe opinie traktuje tak jak powinno się traktować baśnie. Człowiekowi narodzonemu na nowo nawet przez myśl nie przechodzi, aby podążać za światowymi rozwiązaniami, pomysłami czy zwyczajami. Styl działania, ubierania i mówienia aktualnie „modny” wśród ludzi, nigdy nie ma w wierzącym żadnego odzwierciedlenia. To co myślą inni ludzie, albo to co mówią, w ogóle go nie obchodzi. On przezwyciężył miłość świata (Jakub 4:4). Nie znajduje żadnej radości czy przyjemności w tym co cieszy większość ludzi. Dla narodzonego na nowo prawdziwego Chrześcijanina zwyczaje świata wydają się głupie i niewarte jego zainteresowania ponieważ wie że ma życie wieczne, a świat przemija.

Osoba narodzona na nowo miłuje Bożą chwałę i cześć bardziej niż ludzką cześć. O wiele bardziej obawia się urazić Boga, niż urazić ludzi. Dla osoby narodzonej na nowo jest całkowicie obojętne czy jest wychwalana czy też czy jest oczerniana przez ludzi. Taką osobę interesuje tylko i wyłącznie to czy podoba się Bogu. Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Człowiek narodzony na nowo zachowuje siebie w czystości

Po szóste, Apostoł Jan pisze: „kto się narodził z Boga, zachowuje siebie i zły nie dotyka się go” (1 Jana 5:18; por. Jakub 4:7).

Człowiek, który narodził się z Boga, czyli: osoba ocalona (zbawiona) przed należnymi jej wiecznymi mękami i potępieniem w jeziorze ognistym, bardzo ostrożnie postępuje w sprawach dotyczących jego duszy. Taki człowiek nie tylko zwalcza grzech (Jakub 4:17 i 1 Tesaloniczan 5:12-21 i Marka 16:15), ale także zwalcza wszystko co może prowadzić do grzechu (1 Koryntian 11:16 i 1 Tesaloniczan 5:22). Osoba narodzona na nowo bardzo ostrożnie bada osoby z którymi ma styczność wiedząc że złe kontakty psują i zanieczyszczają serce i sumienie, i że zło bardziej przenika niż dobro, tak jak choroba jest bardziej zaraźliwa od zdrowia (Aggeusza 2:11-13 i 1 Koryntian 6:15-19 i 2 Koryntian 6:14-17). Osoba narodzona z Boga bardzo ostrożnie podchodzi do wykorzystywania swego czasu, troszcząc się o to aby spożytkować go jak najbardziej pożytecznie, chcąc naśladować Chrystusa poprzez głoszenie niewierzącym Słowa Bożego, i w każdym innym aspekcie życia.

Prawdziwy Chrześcijanin pragnie żyć tak jak żołnierz w kraju wroga – cały czas nosząc swoje uzbrojenie w gotowości, będąc cały czas gotowym na atak z każdej strony, pozyskując serca mieszkańców tego wrogiego kraju dla swego Pana, wiedząc, że dopóki nie są oni po stronie Chrystusa, są przeciwko Niemu i Jego ludziom. Prawdziwy Chrześcijanin pragnie być cały czas bardzo sumiennym, czujnym, gorliwym, aktywnym w służbie głoszenia ewangelii, łagodnym, szczerym, skromnym, i oddanym modlitwie człowiekiem. Jak to nauczanie apostolskie ma się do Ciebie? Czy jesteś narodzony na nowo?

Sprawdź siebie

To jest sześć najważniejszych cech charakterystycznych narodzonego na nowo prawdziwego Chrześcijanina.

Istnieje wielka różnica między głębią i wyrazistością tych cech u różnych ludzi. U wielu są one lekko widoczne i trudne do uchwycenia. U innych są one tak mocno widoczne, że trudno je pomylić z czymś innym, tak że każdy je bez najmniejszego trudu rozpozna. Niektóre z tych cech są bardziej widoczne niż inne, u każdego poszczególnego zbawionego człowieka. Niezmiernie rzadko wszystkie one są równo rozłożone u jakiejś pojedynczej osoby.

Ale, wszystkie rozważone tutaj cechy są wyraźnymi cechami osoby narodzonej z Boga.
Jaki wniosek powinniśmy wyciągnąć z tych pouczeń Słowa Bożego? Możemy dojść tylko do jednego prostego i na pewno poprawnego wniosku: „tylko ci, którzy są rzeczywiście narodzeni na nowo mają wszystkie sześć cech, oraz wszyscy, którzy nie mają wszystkich tych cech, nie są narodzeni na nowo”. To jest ten wniosek do którego chciał doprowadzić czytelnika swego Pierwszego Listu, Apostoł Jan. Czy masz wszystkie te cechy? Czy jesteś narodzony na nowo?

Jeśli chciałbyś otrzymać bezpłatnie drukowaną wersję tego artykułu [np. w większej ilości do rozdawania znajomym] napisz pod adres wydawcy: GPM,  46 Roxy Avenue, Chadwell Heath, Romford, Essex, RM6 4AY, England.

Aby otrzymać tylko ten tytuł, poproś o broszurki nr.: 2015, jeśli tego dokładnie nie sprecyzujesz, zostaną Ci wysłane różne tytuły.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: