DWA PRZYJŚCIA CHRYSTUSA

DWA PRZYJŚCIA CHRYSTUSA

Ktokolwiek uważnie rozważa proroctwa Starego Testamentu, musi zostać uderzony dwoma kontrastującymi i, wydawałoby się, sprzecznymi wersjami tych proroctw dotyczących nadejścia Mesjasza. Jedna część proroctw mówi o Nim, jako nadchodzącym w słabości i poniżeniu, o mężczyźnie pogrążonym w żalu, smutku, przepełnionym zmartwieniami, korzeniu wyrwanym z suchej ziemi, nie mającym kształtu ani piękna, które Mu przysługuje. Jego twarz ma być oszpecona, ręce i stopy przebite, Ma być opuszczony przez człowieka i Boga, oraz Ma mieć swój grób pośród niegodziwców. Patrz: Księga Izajasza 53 (cały); 7:14; Księga Psalmów 22:1-18; Księga Daniela 9:26; Księga Zachariasza 13:6,7; (Ewangelia Marka 14,27)

Inna grupa proroctw zwiastuje nieodpartego i wspaniałego Monarchę, oczyszczającego ziemię okrutnymi sądami, ponownie gromadzącego rozproszony naród Izraela, Odnawiającego tron Dawida, o większej niż Salomonowa wspaniałości i Wprowadzającego rządy głębokiego pokoju i sprawiedliwości. Zobacz jako przykłady: Księga Izajasza 11:1,2,10-12; 5 Księga Mojżeszowa 30:1-7; Księga Izajasza 9:6,7; 24:21-23; 40:9-11; Księga Jeremiasza 23:5-8; Księga Daniela 7:13,14; Księga Micheasza 5:2; Ewangelia Mateusza 1:1; 2:2; Ewangelia Łukasza 1:31-33

Z upływem czasu rozpoczęło się wypełnianie proroctw o Mesjaszu, wraz z narodzeniem Syna Dziewicy, według zapowiedzi proroka Izajasza, w Betlejem, według zapowiedzi proroka Micheasza, które to kontynuowane było z wielką dokładnością, aż do całkowitego spełnienia się: upokorzenia Mesjasza. Ale Żydzi nie przyjęli swego króla, “potulnego i siedzącego na osiołku”, ale ukrzyżowali Go: Księga Zachariasza 9:9 i Ewangelia Mateusza 21:1-5, itd.; Ewangelia Jana 19:15,16.

Nie możemy jednak dochodzić do wniosku, że podłość i niegodziwość człowieka zaskakuje Boga, powodując niemożliwym wykonanie Jego celów. Ponieważ Jego postanowienia i zapowiedzi zawierają informacje o drugim przyjściu Jego Syna, kiedy proroctwa dotyczące ziemskiej chwały Mesjasza, zostaną tak samo dokładnie i dosłownie wypełnione, jak te, które dotyczyły jego ziemskich cierpień. Patrz: Księga Ozeasza 3:4,5; Ewangelia Łukasza 1:31-33 (wiersz 31 został już dosłownie i dokładnie wypełniony); Dzieje Apostolskie 1:6,7; 15:14-17; Ewangelia Mateusza 24:27-30.

Żydzi nie bardzo chcieli uwierzyć we WSZYSTKO, co mówiła Święta Biblia w proroctwach dotyczących JEGO CHWAŁY. Niewątpliwie bowiem, łatwiej byłoby uwierzyć, że Syn Boży przyjdzie “w obłokach nieba, z mocą i w wielkiej chwale” niż jako dzieciątko z Betlejem i Cieśla z Nazaretu. W rzeczy samej, wierzymy w drugą wersję ponieważ ona naprawdę się wydarzyła, a nie dlatego, że tak zostało przepowiedziane w proroctwach, i dlatego zaprzestaliśmy wyrzucać Żydom ich niedowierzanie. Jeśli padnie pytanie, jak to możliwe, że byli oni tak ślepi na bardzo jasne i zrozumiałe znaczenie tak wielu i tak jednoznacznych proroctw, odpowiedź będzie taka, że byli oni ślepi w ten sam sposób, w jaki jest ślepych wielu Chrześcijan na równie jasne i proste znaczenie o wiele większej liczby proroctw dotyczących “ziemskiej chwały Pana Jezusa ”, dzięki procesowi “uduchawiania” fragmentów Pisma Świętego. Innymi słowy, starożytni uczeni w Piśmie mówili ludziom, że proroctwa dotyczące cierpień Mesjasza nie zostaną wypełnione dokładnie i dosłownie, tak samo, jak niektórzy nowocześni uczeni w Piśmie mówią ludziom, aby nie interpretować dokładnie i dosłownie proroctw o ziemskiej chwale Mesjasza.

Ale drugie przyjście Chrystusa jest obiecane zarówno Żydom, jak i Kościołowi. Pośród ostatnich słów pocieszenia i nawoływań skierowanych przez naszego Pana do Jego zmieszanych i rozżalonych uczniów zanim dokonała się Jego ofiara na krzyżu, znalazły się między innymi następujące:

Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzycie w Boga i w mię wierzycie. W domu Ojca mego wiele jest mieszkania; a jeźli nie, wżdybymci wam powiedział. Idę, abym wam zgotował miejsce; a gdy odejdę i zgotuję wam miejsce, przyjdę zasię i wezmę was do siebie, żebyście, gdziem ja jest, i wy byli. Jana 14:1-3

Mówi tutaj Pan Jezus o swoim ponownym przyjściu, posługując się dokładnie tymi samymi terminami, jakich używa mówiąc o swoim odejściu. To drugie, jak wiemy, było osobiste, fizyczne i literalne. Jeśli zaryzykujemy stwierdzenie, że drugie Jego nadejście będzie “nieosobiste” i “duchowe”, z całą pewnością powinniśmy czuć się zmuszeni do udowodnienia tak naciągniętej interpretacji jakimiś właściwymi wierszami z Biblii Świętej. Ale wiersze takie nie istnieją.

W momencie zniknięcia naszego Pana ze wzroku uczniów, “dwóch mężczyzn stało przy nich w białych szatach”; I rzekli: Mężowie Galilejscy! przecz stoicie, patrząc w niebo? Ten Jezus, który w górę wzięty jest od was do nieba, tak przyjdzie, jakoście go widzieli idącego do nieba. Dzieje Apostolskie 1:11.

To samo stwierdzenie zawarte zostało w 1 Liście do Tesaloniczan 4:16,17.:

Gdyż SAM PAN z okrzykiem, a głosem archanielskim i z trąbą Bożą zstąpi z nieba, a pomarli w Chrystusie powstaną najpierwej. Zatem my żywi, którzy pozostaniemy, wespół z nimi zachwyceni będziemy w obłokach NAPRZECIWKO PANU na powietrze, a tak zawsze z Panem będziemy.

Oczekując onej błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa; Tyt. 2:13

Aleć nasza rzeczpospolita jest w niebiesiech, skąd też zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa. Który przemieni ciało nasze podłe, aby się podobne stało chwalebnemu ciału jego, według skutecznej mocy, którą też wszystkie rzeczy sobie podbić może. Filip. 3:20-21

Najmilsi! teraz dziatkami Bożemi jesteśmy, ale się jeszcze nie objawiło, czem będziemy; lecz wiemy, iż GDY SIĘ ON OBJAWI, podobni Mu będziemy; albowiem ujrzymy go tak, jako jest. 1 Jan. 3:2.

A oto PRZYCHODZĘ rychło, a zapłata moja jest ze mną, abym oddał każdemu według uczynków jego. Obj. 22:12.

Z powodu tej “błogosławionej nadziei”, uczeni jesteśmy “czuwać” (Ewangelia Marka 13:33,35,37; Ewangelia Mateusza 24:42; 25:13) “czekać” (1 List do Tesaloniczan 1:10;) i „być gotowymi” (Ewangelia Mateusza 24:44). Ostatnia modlitwa w Świętej Biblii jest jedyną modlitwą o rychły powrót Chrystusa. Objawienie Jana 22:20.

W tych przytoczonych fragmentach Słowa Bożego wyraźnie widać, że drugie Przyjście Pana Jezusa będzie osobiste i fizyczne, że także nie oznacza ono śmierci wyznawców ani zniszczenia Jerozolimy, ani Zesłania Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, ani stopniowego rozprzestrzeniania się Chrześcijaństwa; Oznacza to, że umarli zostaną wzbudzeni i razem z żywymi, którzy zostaną “przemienieni” (1 List do Koryntian 15:51,52), aby spotkać Pana, czas kiedy my, którzy jesteśmy teraz dziećmi Bożymi, będziemy tacy jak On, i kiedy wierni święci nagrodzeni zostaną za wykonane dobre uczynki jakie pełnili w Imię Jego, od momentu swego zbawienia.

Poniższe miejsca z Pisma Świętego pokazują wyraźnie istniejące różnice pomiędzy dwoma Przyjściami naszego Pana Jezusa Chrystusa. Porównaj:

Pierwsze przyjście

I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie. Łuk. 2:7

Teraz przy skończeniu wieków raz objawiony jest ku zgładzeniu grzechu przez ofiarowanie samego siebie. Hebr. 9:26

Bo przyszedł Syn człowieczy, aby szukał i zachował, co było zginęło. Łuk. 19:10

Boć nie posłał Bóg Syna swego na świat, aby sądził świat, ale aby świat był zbawiony przezeń. Jan. 3:17

A jeźliby kto słuchał słów moich, a nie uwierzyłby, jać go nie sądzę; bom nie przyszedł, ażebym sądził świat, ale ażebym zbawił świat. Jan. 12:47

Drugie Przyjście

Tedyć się ukaże znamię Syna człowieczego na niebie, a tedy będą narzekać wszystkie pokolenia ziemi, i ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich, z mocą i z chwałą wielką; Mat. 24:30

Tak i Chrystus, raz będąc ofiarowany na zgładzenie wielu grzechów, drugi raz się bez grzechu okaże tym, którzy go oczekują ku zbawieniu. Hebr. 9:28

A wam, którzyście uciśnieni, odpocznienie z nami przy objawieniu Pana Jezusa z nieba z Aniołami mocy Jego. W ogniu płomienistym oddawając pomstę tym, którzy Boga nie znają i tym, którzy nie są posłuszni Ewangielii Pana naszego, Jezusa Chrystusa; 2 Tes. 1:7-8

Przeto iż postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych. Dz. Ap. 17:31

Czytający mógłby wyliczać te różnice w nieskończoność. Jednakże przytoczonych została wystarczająca ich liczba, aby pokazać, że zarówno przyrzeczenie dane Izraelowi, jak i Kościołowi wymagają powrotu naszego Pana na Ziemię.

[Uwaga: Może pomocnym się okazać dla początkującego czytelnika Słowa Bożego, dokładniejsze rozważenie, przedstawionych tu pokrótce nauk Biblii na te tematy, aby umieć sprzeciwić się niebiblijnym atakom na doktrynę o osobistym i cielesnym, drugim Przyjściu Chrystusa].

Jest to oczywiście łatwe do zrozumienia, że fragmenty ze Słowa Bożego, które mówią o Jego widocznym i cielesnym Przyjściu pod koniec tego okresu, muszą wyróżniać się od tych, które odnoszą się do jego Boskich atrybutów wszechobecności i wszechwiedzy, dzięki którym to Wie On wszystko i Jest wszędzie obecny. Ewangelia Mateusza 18:20 i Ewangelia Mateusza 28:20 są tu dobrymi przykładami.

W pewien sposób jest to błogosławioną prawdą, że On jest Obecny z nami zawsze, przez całą wieczność.

Również faktem jest, że „CZŁOWIEK CHRYSTUS JEZUS” jest obecnie osobiście, i cieleśnie po prawicy majestatu Bożego.

A on będąc pełen Ducha Świętego, patrząc pilnie w niebo, ujrzał chwałę Bożą i JEZUSA STOJĄCEGO PO PRAWICY BOŻEJ. I rzekł: Oto widzę niebiosa otworzone i Syna człowieczego stojącego po prawicy Bożej. Dz. Ap. 7:55-56.

… dokonawszy oczyszczenia z grzechów, ZASIADŁ PO PRAWICY MAJESTATU na wysokościach. Hebr. 1:3

A tak jeźliście powstali z Chrystusem, tego, co jest w górze, szukajcie, gdzie CHRYSTUS NA PRAWICY BOŻEJ SIEDZI; Kolos. 3:1.

Aby to lepiej zilustrować, posłużmy się przykładem: Podczas francusko – pruskiej wojny, Von Moltke, dzięki swojemu geniuszowi i umiejętnościom, oraz siatce przewodów telegraficznych, był naprawdę obecny na każdym polu bitwy, a jednocześnie cieleśnie widoczny i osobiście obecny w swym biurze w Berlinie. W późniejszym okresie wojny przyłączył się do armii koło Paryża, po którym to przyłączeniu jego faktyczna i widoczna obecność była właśnie tam. Tak więc, podobnie Nasz Pan, dzięki zaletom swoich Boskich atrybutów, jest rzeczywiście Obecny pośród wierzących (w Zgromadzeniu) teraz, ale i Będzie widocznie, oraz osobiście obecny na Ziemi, kiedy powtórnie Przyjdzie.

   1. Proroctwa dotyczące drugiego Powrotu Pana nie spełniły się poprzez zstąpienie Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, ani poprzez przejawy Jego działania w pełnych mocy przebudzeniach i pełnych szczęścia spotkaniach modlitewnych, ponieważ:

   1. Interpretacja taka, praktycznie unieważnia doktrynę Trójcy Świętej – czyniąc Ducha Świętego tylko przejawem, albo oznaką Chrystusa.
   2. Chrystus, przyrzekając zstąpienie Ducha Świętego, wyraźnie nazywa go “INNYM POCIESZYCIELEM” (Ewangelia Jana 14:16), oraz Mówi “Jeśli nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeśli zaś odejdę, poślę Go do was” (Ewangelia Jana 16:7)
   3. Natchnieni autorzy Dziejów Apostolskich, Listów oraz Objawienia, wspominają o Powrocie Pana więcej niż sto pięćdziesiąt razy,
   4. po zesłaniu Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, i zawsze mówią o Powrocie Pana Jezusa jako o przyszłości. Żadne z wydarzeń, które według proroctw miały towarzyszyć Powrotowi Chrystusa, nie nastąpiło podczas zstąpienia Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. A chodzi o takie wydarzenia jak: ożywienie tych, którzy “zasnęli” (1 List do Koryntian 15:22,23; 1 List do Tesaloniczan 4:13-16); „Przemienienie” żyjących wierzących, dzięki któremu “to co skażone przeobrazi się w to co nie skażone, a to co śmiertelne, przeobrazi się w to co nieśmiertelne” (1 List do Korynti
      an 15:51-53; 1 List do Tesaloniczan 4:17, List do Filipian 3:20,21); oraz “biadanie” wszystkich plemion Ziemi, które ujrzą Syna Człowieczego Przychodzącego z wielką mocą i w chwale (Ewangelia Mateusza 24:29,30; Objawienie Jana 1:7).

Są to szczególne zjawiska, które powiązane są nierozerwalnie z Powrotem Naszego Pana. Wystąpią wtedy, gdy On Nadejdzie. Natomiast ani jedno z powyższych wydarzeń nie miało miejsca podczas Zstąpienia Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, ani innych Jego przejawów działania.

2. Nawrócenie się grzesznika nie jest nadejściem Pana Jezusa. Niektórzy słusznie myślą o tego typu interpretacji, jako zbyt dziecinnej aby mogła wystarczająco wyjaśnić tak liczne i konkretne proroctwa o Powtórnym Przyjściu Pana Jezusa.

   1. Według Pisma Świętego jest dokładnie odwrotnie. Nawrócenie jest przyjściem grzesznika do Chrystusa, a nie przyjściem Chrystusa do grzesznika. (Ewangelia Mateusza 11:28; Ewangelia Jana 5:40; Ewangelia Jana 6:37).
   2. Żadne z wyżej wymienionych wydarzeń, przepowiedzianych w Związku z Powrotem Chrystusa, nie towarzyszy nawróceniu grzesznika.

3. Śmierć Chrześcijanina nie jest Nadejściem Chrystusa.

   1. Kiedy uczniowie błędnie zrozumieli Pana mówiącego, że jeden z nich ma zostać, aż do chwili gdy On Przyjdzie, rozeszła się pośród braci wieść, że “ów uczeń nie umrze” (Ewangelia Jana 21:22,24)
   2. Natchnieni pisarze zawsze odnoszą się do śmierci wierzącego, jako “jego odejścia”. Nie ma ani jednego przykładu na to, że nadejście Pana Jezusa powiązane jest ze śmiercią Chrześcijanina. Patrz: List do Filipian 1:23; 2 List do Tymoteusza 4:6; 2 List do Koryntian 5:8. Umierający Szczepan zobaczył otwarte niebiosa i Syna Człowieczego – nie nadchodzącego, ale “STOJĄCEGO po prawicy Bożej” (Dzieje Apostolskie 7:55,56
   3. ) Żadne z wydarzeń, przepowiedzianych w związku z Powrotem Pana Jezusa, nie jest powiązane ze śmiercią Chrześcijanina.

4. Zniszczenie Jerozolimy przez Rzymian nie było drugim nadejściem Chrystusa.

   1. W Ewangelii Mateusza 24 i w Ewangelii Łukasza 21, przepowiedziane są trzy wydarzenia: zniszczenie świątyni, nadejście Pana i koniec świata (wieku). Patrz: Ewangelia Mateusza 24:3. Skutkiem tego, że jest w tym proroctwie niekończące się przeplatanie tych całkowicie odrębnych rzeczy, było powstanie opi
   2. nii, że wypełnienie się jednego wydarzenia, będzie jednocześnie wypełnieniem się ich wszystkich. Apostoł Jan napisał Objawienie po zniszczeniu Jerozolimy, a mimo to, mówi w nim o powrocie Pana, jako o mającej dopiero nadejść przyszłości. (Objawienie Jana 1:4,7; 2:25; 3:11; 22:7; 22:20). Ostatnim przyrzeczeniem w Biblii jest “Zaprawdę, przyjdę szybko”, a ostatnią modlitwą – “Przyjdź, Panie Jezu”.
   3. Żadne z wydarzeń, przepowiedzianych w związku z Powrotem Pana Jezusa, nie miało miejsca podczas znisz
      czenia Jerozolimy. Patrz 1 List do Tesaloniczan 4:14-17; Ewangelia Mateusza 24:29-31; Ewangelia Mateusza 25:31,32 i wiele innych.

5. Rozpowszechnienie się Chrześcijaństwa nie jest Powtórnym Przyjściem Chrystusa.

   1. Rozprzestrzenienie się Chrześcijaństwa jest stopniowe, podczas gdy Pismo Święte mówi o Powrocie Pana jako nagłym i niespodziewanym. Patrz Ewangelia Mateusza 24:27,36-42,44,50; 2 List Piotra 3:10; Objawienie Jana 3:3.
   2. Rozprzestrzenienie się Chrześcijaństwa jest PROCESEM. Pismo Święte ni
   3. ezmiennie mówi o Powrocie Pana, jako WYDARZENIU. Rozprzestrzenianie się Chrześcijaństwa przynosi zbawienie niegodziwym, podczas gdy nadejście Chrystusa ma przynieść nie wybawienie, a “nagłe zniszczenie”. 1 List do Tesaloniczan 5:2,3; 2 List do Tesalo
      niczan 1:7-10; Ewangelia Mateusza 25:31-46

6. Jednakże, te przytoczone teorie i wyjaśnienia, mimo iż szeroko rozpowszechnione, nie pojawiają się w książkach poważanych teologów żadnej szkoły, ani wyznania. Wszyscy utrzymują, że Chrystus nadejdzie po raz drugi w sposób widoczny i cielesny.

Czasami mówi się jednak, że Powtórne Przyjście Pana nie nastąpi dopóty, dopóki świat nie zostanie nawrócony poprzez głoszenie Ewangelii i nie podporządkuje się duchowemu panowaniu Chrystusa przez tysiąc lat. Jest jasne, że należy uważać ten pogląd za całkowicie błędny, ponieważ:

(1) Pismo Święte jasno opisuje stan Ziemi podczas Ponownego Przyjścia Chrystusa nie jako tysiącletnie błogosławieństwo i poczciwość, ale straszną niegodziwość. Ewangelia Łukasza 17:26-32, 1 Mojżesza 6:5-7; 13:13. Ewangelia Łukasza 21:25-27.

(2) Pismo Święte opisuje okres przed Powrotem Chrystusa posługując się od początku do końca pojęciami wykluczającymi możliwość choćby częściowo nawróconego świata. Ewangelia Mateusza 13:36-43,47,50; 25:1-10; 1 List do Tymoteusza 4:1; 2 List do Tymoteusza 3:1-9, 4:3,4; 2 List Piotra 3:3,4; List Judy 17,19.

(3) Celem Boga w tym okresie nie jest nawrócenie świata, ale wybranie spomiędzy pogan “ludu dla imienia swego”. Następnie Pan Jezus Przyjdzie i wówczas, a nie wcześniej, świat zostanie nawrócony. Patrz Dzieje Apostolskie 15:14-17; Ewangelia Mateusza 24:14 (“na świadectwo”); List do Rzymian 11:14 (“niektórych” nie “wszystkich”). 1 List do Koryntian 9:22; Objawienie Jana 5:9 („spośród”, a nie „wszystkich”)

(4) Byłoby to niemożliwe aby „wypatrywać” i „wyczekiwać” wydarzenia, o którym byśmy wiedzieli, że nie wydarzy się wcześniej niż dopiero za ponad tysiąc lat.

C. I. Scofield

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: