SIEDEM WIEKÓW

SIEDEM WIEKÓW

Pismo Święte rozdziela czas. Pod pojęciem „czas” rozumiemy tu cały okres od stworzenia Adama aż do “nowego nieba i nowej ziemi” o którym czytamy w Księdze Objawienia 21:1. Czas ten jest dzielony na siedem różnej długości okresów, nazywanych zwyczajowo “szafarstwami” (Bożymi) (Efezjan 1:10; 3:2), choć te okresy nazywane są również “wiekami” (List do Efezjan 2:7) i “dniami” – jak: “dzień Pański”, itd.

      Okresy te rozgraniczone są w Piśmie Świętym jakimiś zasadniczymi zmianami w Bożych metodach postępowania z ludzkością, bądź też częścią ludzkości, pod względem dwóch kwestii: grzechu i ludzkiej odpowiedzialności. Każdy z okresów może być uważany za nowy jakby sprawdzian człowieka w jego naturze i każdy kończy się sądem – zaznaczającym jego zupełny upadek.

      Pięć szafarstw, lub inaczej mówiąc: „wieków”, zostało już zakończonych, w chwili gdy te słowa są pisane trwa szóste szafarstwo, i prawdopodobnie zmierza już do swojego końca. Po nim nastąpi siódme, ostatnie – Milenium (Tysiącletnie Królestwo).

1.         WIEK NIEWINNOŚCI

      To szafarstwo rozciąga się od stworzenia Adama (1 Mojżeszowa 2:7), aż do jego upadku w grzech. Adam, stworzony niewinnym oraz nieświadomym dobra i zła, został umieszczony w ogrodzie Eden wraz ze swoją żoną Ewą i postawiony wobec odpowiedzialności wstrzymania się od spożycia owocu z drzewa poznania dobra i zła. Wiek Niewinności dał w rezultacie pierwszy a zarazem, w swoich dalekosiężnych skutkach, najbardziej katastrofalny upadek człowieka, i został zamknięty sądem – “Odprawił więc Bóg człowieka”. Patrz 1 Księga Mojżeszowa 1:26; 2:16,17; 3:6; 3:22-24.

2. WIEK SUMIENIA

      Przez swój upadek, Adam i Ewa przyswoili sobie znajomość dobra i zła, i tę znajomość przenieśli na całą ludzkość. Dało to sumieniu każdego człowieka podstawę do prawidłowego moralnego osądu i od tego czasu, rasa ludzka została poddana tej mierze odpowiedzialności – aby czynić dobro, a wystrzegać się zła. Rezultatem działania człowieka w trakcie Wieku Sumienia było to, że “wszelkie ciało splugawiło swoją drogę na ziemi”, oraz to że “wielka była złość człowieka na ziemi, a każdym zamysłem jego serca było nieprzerwane czynienie zła”. Bóg zakończył drugi sprawdzian natury człowieka sądem – Potopem. Patrz Księga Rodzaju 3:7,22; 6:5,11,12; 7:11,12, 23.

3. WIEK RZĄDÓW

      Z przerażającego sądu, jakim był Potop, Bóg uratował osiem osób, którym to, po tym gdy wody opadły,  podarował On oczyszczoną Ziemię oraz znaczną moc, niezbędną do zarządzania nią. To właśnie Noe i jego potomkowie byli odpowiedzialni czynić. Okres Ludzkich Rządów doprowadził, na równinie Sinear, do bezbożnej próby uniezależnienia się od Boga i został zamknięty sądem – Pomieszaniem Języków. Patrz Księga Rodzaju 9:1,2; 11:1-4; 11:5-4.

4. WIEK OBIETNIC

Spośród rozproszonych potomków budowniczych wieży Babel, Bóg powołuje teraz jednego człowieka – Abrama,  z którym zawiera przymierze.  Niektóre z obietnic danych  Abramowi i jego potomkom były doskonale wspaniałomyślne i bezwarunkowe. Te albo zostały, albo dopiero zostaną w sposób literalny wypełnione. Inne obietnice były warunkowe i ich wypełnienie było uzależnione od wiary i posłuszeństwa Izraelitów. Każdy z tych warunków został naruszony, dlatego Wiek Obietnic zakończył się całkowitym upadkiem Izraela i został zamknięty sądem – Egipską Niewolą.

1 Księga Mojżeszowa, którą otwierają słowa “Na początku Bóg stworzył”, zamyka się słowami, “w trumnie w Egipcie”. Patrz 1 Księga Mojżeszowa 12:1-3; 15:5; 26:3; 28:12,13; 13:14-17; 2 Mojżeszowa 1:13-14.

5.  WIEK ZAKONU

      Ponownie łaska Boża przyszła z pomocą bezradnemu człowiekowi i wybawiła wybrany lud z ręki oprawcy. Na pustkowiu, na górze Synaj zaoferował On człowiekowi Przymierze Prawa. Zamiast pokornie błagać o kontynuowanie związku opierającego się na łasce, Izraelici przypuszczalnie odpowiedzieli: “Wszystko, co Jahweh rzekł, my uczynimy.” Historia Izraela na pustkowiu i w Ziemi Kanaan, jest jednym długim zapisem rażącego, nieustannego naruszania Prawa. W końcu, po wielokrotnych ostrzeżeniach Bóg zakończył sprawdzian człowieka podległego Prawu sądem – najpierw Izrael, a następnie Juda, zostali uprowadzeni ze swojej Ziemi i rozproszeni po świecie. Rozproszenie to trwa po dziś dzień. Niewielka resztka prowadzona przez Ezdrasza i Nehemiasza powróciła, i z niej to, po pewnym czasie narodził się Chrystus: “Zrodzony z kobiety – człowiek podległy zakonowi.” Jego to zarówno Żydzi, jak i Poganie, wspólnie sprzysięgli się ukrzyżować. Patrz 2 Księga Mojżeszowa 19:1-8; List do Rzymian 10:5; List do Galacjan 3:10; List do Rzymian 3:19,20; 2 Księga Królewska 17:1-18; 25:1-11; Dzieje Apostolskie 2:22-23; 7:51,52.

6. WIEK ŁASKI

      Doskonała ofiara z doskonałego Bożego Baranka, czyli przebłagalna śmierć Pana Jezusa Chrystusa, Który złożył samego siebie jako okup za wielu aby o tym świadczono we właściwym czasie, rozpoczęła Wiek Łaski. Łaska oznacza niezasłużoną przychylność Boga wobec winnego, godnego wiecznego potępienia grzesznika. Łaska oznacza że Bóg OBDARZA usprawiedliwieniem. W wieku zakonu Bóg WYMAGAŁ sprawiedliwości od człowieka.

Zbawienie doskonałe i wieczne, czyli uratowanie od należnej kary piekła wiecznego, jest w wieku łaski oferowane Izraelitom i innym narodom pod jedynym warunkiem: wiary w Pana Jezusa Chrystusa.

      Odpowiedział Jezus i rzekł im: To jest dzieło Boże: abyście wierzyli w Tego, którego On posłał. Jana 6:29.

      Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we mnie wierzy, ma życie wieczne. Jana 6:47.

      Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słowa Mego słucha i wierzy Temu, który mnie posłał, ma życie wieczne i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do życia. Jana 5:24.

      Owce Moje głosu Mojego słuchają, a Ja je znam i idą za Mną; A ja życie wieczne daję im i nie zginą na wieki, ani ich nikt nie wydrze z ręki Mojej. Jana 10:27-28.

      Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest; Nie z uczynków, aby się ktoś nie chlubił. Efezjan 2:8-9.

      Przepowiedzianym rezultatem tego wieku łaski, jest sąd nad niewierzącym światem, i odstępczym chrześcijaństwem. Przeczytajmy: Objawienie Jana 3:15,16; Ewangelia Łukasza 18:8; 17:26,30;  2 List do Tesaloniczan 2:7-12.

      Pierwszym wydarzeniem przy końcu szfarstwa łaski będzie zstąpienie Pana Jezusa Chrystusa z nieba, kiedy święci, którzy zasnęli w Panu Jezusie powstaną spośród umarłych, i wtedy wierzącymi którzy będą jeszcze żyć, razem z nimi zostaną pochwyceni jak uczy Pismo: “w obłokach naprzeciwko Panu na powietrze, a tak zawsze z Panem będziemy”. 1 List do Tesaloniczan 4:16,17.       Potem nastąpi okres zwany “Wielkim Uciskiem”. O czym czytamy między innymi w: Ewangelii Mateusza 24: 21, 22; Sofoniasza 1:15-18; Daniela 12:1; Jeremiasza 30;5-7, i w wielu innych.

      Następnie Pan Jezus Chrystus powróci na Ziemię w wielkiej mocy i w chwale, i nastąpi sąd, który rozpocznie siódme i ostatnie szafarstwo: wiek tysiącletniego królestwa. Możemy o tym przeczytać w Ewangelii Mateusza 24:29,30; 25:41,46, i wielu innych miejscach.

7. WIEK TYSIĄCLETNIEGO KRÓLESTWA

      Po oczyszczającym sądzie, który zakończy się osobistym powrotem Pana Jezusa Chrystusa na Ziemię, Król Królów i Pan Panów – Chrystus Jezus będzie sprawował rządy nad odnowionym Izraelem i nad całą Ziemią przez tysiąc lat. Ten okres 1000 lat powszechnie nazywany jest Tysiącletnim Królestwem albo Millenium. Tron Pana Jezusa Chrystusa będzie w tym szafarstwie w Jerozolimie, a wszyscy święci, łącznie z uratowanymi w Wieku Łaski, czyli Zgromadzeniem, połączą się z Panem Jezusem Chrystusem w Jego chwale. Możemy o tym przeczytać w wielu miejscach, między innymi w: Dziejach Apostolskich 15:14-17; Księdze Izajasza 2:1-4; Objawieniu Jana 19:11-21;20:1-6; Księdze Izajasza 11, i wielu innych.

      Ale, kiedy szatan zostanie na krotki czas uwolniony, po upływie 1000 lat, znowu odnajdzie ludzkie serca skłonne do złego, jak zawsze, i łatwo zgromadzi narody do bitwy przeciwko Panu Jezusowi Chrystusowi i Jego świętym, i to ostatnie szafarstwo, zwane Wiekiem Tysiącletniego Królestwa, tak jak wszystkie wcześniejsze, zakończone zostanie sądem. Postawiony zostanie “Wielki Biały Tron”, a potem nadejdzie “nowe niebo i nowa ziemia” – skończy się czas i zacznie się wieczność. Możemy o tym przeczytać w: Objawieniu Jana 20:3,7-15; 21 i 22.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: