Tysiącletnie Królestwo Pokoju.

Tysiącletnie Królestwo Pokoju.

 Wraz z tym wydarzeniem, którym mamy się obecnie zająć, zamykają się w pewnym sensie czasy końca. Na obecnym etapie rozważania znajdujemy się w czasie królestwa pokoju, który był obiektem wielu biblijnych proroctw. Aby to potwierdzić zacytujmy odcinek z proroctwa Izajasza 65.  „Oto Ja stworzę nowe niebo i nową ziemię i nie będzie się wspominało rzeczy dawnych i nie przyjdą one na myśl nikomu. A raczej będą się radować i weselić po wszystkie czasy z tego, co Ja stworzę, bo oto Ja stworzę z Jeruzalemu wesele, a z jego ludu radość! I będę się radował z Jeruzalemu i weselił z mojego ludu, i już nigdy nie usłyszy się w nim głosu płaczu i głosu skargi. Nie będzie już tam niemowlęcia, które by żyło tylko kilka dni, ani starca, który by nie dożył swojego wieku, gdyż za młodzieńca będzie uchodził, kto umrze jako stuletni, a kto grzeszy, dopiero mając sto lat będzie dotknięty klątwą. Gdy pobudują domy, zamieszkają w nich, gdy zasadzą winnice, będą spożywać ich plony. Nie będą budować tak, aby ktoś inny mieszkał, nie będą sadzić tak, aby ktoś inny korzystał z plonów, lecz jaki jest wiek drzewa, taki będzie wiek mojego ludu, i co zapracowały ich ręce, to będą spożywać moi wybrani. Nie będą się na próżno trudzić i nie będą rodzić dzieci przeznaczonych na wczesną śmierć, gdyż są pokoleniem błogosławionych przez Pana, a ich latorośle pozostaną z nimi. I zanim zawołają, odpowiem im, i podczas gdy jeszcze będą mówić, Ja już ich wysłucham. Wilk z jagnięciem będą się paść razem, a lew jak bydło będzie jadł sieczkę, wąż zaś będzie się żywił prochem. Nie będą źle postępować ani zgubnie działać na całej świętej górze – mówi Pan.”                                                                                                                      Iz. 65:17-25  Jednym z miejsc mówiących o tym, że królestwo pokoju trwać będzie tysiąc lat jest objawienie 20,2-7. Znajdujemy to wyrażenie sześć razy.  Następne miejsca mówiące o tym to: Psalm 22,26-31; Psalm 45; 72; 110; 111; 132; 133; 145, Izajasz 2,2-4; 9,7; 11,6-16; 25,6-8; 32,1-5.15-18; 33,17-20; 35,1-10; 54,13; 66,10-14.18-24; Jeremiasz 31,31-40; potem Ezechechiel 40-48, gdzie dokładnie jest opisana nowa świątynia, która powstanie w tysiącletnim królestwie; Daniel 7,27; Ozeasz 14,4-8; Joel 3,17; Amos 9,11-15; Sofoniasz 3,5.9-20; Aggeusz 2,7-9; Zachariasz 6,13 i 14,6-21. W tym momencie Król Sprawiedliwości wjeżdża do Jerozolimy i zasiada na tronie chwały. Zniszczy on częściowo ze swoim narodem wszystkich wrogów Izraela. Wszystkie najstraszniejsze sądy, o których mówi księga Objawienia dotkną mieszkańców ziemi. W okresie „zmierzchu chrześcijaństwa“, kiedy Bóg mógł podarować człowiekowi wspaniałe błogosławieństwa, ludzie odwrócili się od Boga i oddali się panowaniu zwierzęcia, za co wielu z nich zginęło. Natomiast ci, którzy będą jeszcze żyć to ci, którzy nie słyszeli wcześniej ewangelii łaski i nie mieli okazji się nawrócić.  Wszyscy Żydzi, którzy przyjęli antychrysta jako mesjasza, również zginą w czasie wojen. Żaden bezbożny Żyd nie wejdzie do tego Królestwa: „A twój lud będą stanowić tylko sprawiedliwi“ (Iz. 60,21). Sąsiednie ludy arabskie będą pokonane, a w końcu i armia rosyjska polegnie na górach Izraela. Chociaż straszne nastaną wtedy sądy, jednak Bóg zostanie przez to uwielbiony, wtedy dopiero jego sprawiedliwość jak nigdy rozprzestrzeni się na całej ziemi. Wspominając te sądy Izajasz pisze:, „Lecz Pan Zastępów będzie wywyższony przez sąd, a Święty Bóg okaże się świętym przez sprawiedliwość“ Skutkiem tego ziemia pełna będzie poznania Pana, tak, jak ziemia przykrywa dno morza (Iz. 11, 9). Oprócz tego mieszkańcy ziemi uczyć się będą sprawiedliwości, kiedy Bóg ześle na ziemię sąd (Iz. 26,9.) Tak, ziemia musi być oczyszczona przez sądy. Bóg usunie wszystkich swoich wrogów i przez to przygotuje podstawy dla swego królestwa, w którym panować będą sprawiedliwość i pokój. Chociaż tak bardzo zatrważa nas może myśl o nadchodzących sądach (pomimo, że prawdziwego kościoła nie będzie już na ziemi), to jednak bardzo się cieszymy z tego, że wskutek tego zostanie przygotowany grunt pod to królestwo.  Wróćmy teraz z powrotem do Izajasza 65, Cytowany fragment rozpoczyna się od stwierdzenia, że Bóg stworzy nowe niebo i nową ziemię. Jeśli czyta się ten fragment powierzchownie i porówna z Obj. 20,11 i 21,1, można by odnieść wrażenie, że to nowe stworzenie odnosi się do przyszłego, wiecznego stanu (patrz rozważnie później). Jednak Izajasz 65,20 wyraźnie ukazuje, że na opisanej przez niego „nowej ziemi” występuje dalej śmierć i sąd. Jeśli weźmie się dodatkowo pod uwagę, że starotestamentowe proroctwa nie wychodziły poza obręb tysiącletniego królestwa, to staje się jasne, że „nowe niebo” i „nowa ziemia” z Izajasza 65 odnosi się do oczyszczonego nieba i oczyszczonej ziemi na okres tego królestwa.  Z tego wynika jasno, że nowe stworzenie daje początek temu królestwu. W tym sensie mówił także Pan Jezus o nowonarodzeniu (Mat. 19,28). Bóg otoczy Jerozolimę weselem, a swój lud zachowa radości (w. 19). W czasie tym śmierć będzie wyjątkiem i dotknie człowieka jedynie za jawny grzech odstępstwa od Boga. Żadne dziecko nie urodzi się martwe. Starzec dożyje sędziwego wieku. Nikt z ludzi, również żyjących przed potopem, nie przekroczył wieku  tysiąca lat, co w przyszłości będzie regułą dla ludzi, którzy wejdą do Tysiącletniego Królestwa. Matuzalemowi, mężowi starotestamentowemu, brakowało 31 lat do osiągnięcia wieku tysiąca lat. (1 Moj. 5,27). Jeśli ktoś umrze jako stuletni – a będzie to miało miejsce w przypadku jawnego grzechu, będzie nazwany młodzieńcem.  Bóg spełni różnorodne proroctwa, które dał swojemu ludowi. Będzie on miał udział we wszelkich błogosławieństwach nowego stworzenia, korzystał ze wszelkich zmian związanych ze wspaniałymi błogosławieństwami tego królestwa. Oni starają się współtworzyć „rajskie” warunki: będą budować i zakładać winnice, tak, jak to czytaliśmy w powyższym tekście.  Nastaną też ogromne zmiany w świecie zwierząt. Wilk i jagnię będą się razem paść, co dzisiaj jest nie do pomyślenia. Lew będzie karmił się słomą tak jak wół. W świecie zwierząt ustanie wzajemne uśmiercanie i pożeranie się tak jak to ma miejsce w obecnym czasie. Przekleństwo, które na wskutek upadku człowieka wpłynęło na świat zwierząt, zostanie w wielkiej części zawieszone: Wąż będzie nadal pełzał na swoim brzuchu i karmił się prochem (por. 1 Mój. 3,14). Opis ten daje nam małe wyobrażenie i zmianach, które nastąpią w tym czasie. Teraz chcielibyśmy raz jeszcze zebrać cechy charakteryzujące Tysiącletnie Królestwo Pokoju.

1. Chrystus będzie królem w Jerozolimie nad całą ziemią. Iz. (24,23; Zach. 14,9).

2. Jerozolima stanie się metropolią, z której rozciągać się będą rządy nad całą ziemią.

3. Jerozolima z jej świątynią stanie się miejscem prawdziwego uwielbienia. Wszystkie narody (tzn. wyznaczeni przedstawiciele) będą musiały stawić się w Jerozolimie raz w roku, aby obchodzić tam święto namiotów, w przeciwnym razie na kraj nie spadnie deszcz (Zach. 14,16-19).

4. Szatan i jego demony będą związani na tysiąc lat (Obj. 20,2,7; Iz. 24,21.22).

5. Ludzie nie będą umierali, jeśli nie będą występowali przeciwko prawym rządom Chrystusa.

6. Grzechy z nieświadomości będą wybaczane na gruncie ofiary za grzech, gdyż znów będzie wprowadzana służba ofiarnicza (Ezech. 40-48).

7. Choroby będą dotykały ludzi jedynie w przypadku Bożego ćwiczenia, będzie jednak środek leczący: (Ezech. 47,12; Ps. 103,3; 2 Moj. 15,26).

8. Nastaną poważne zmiany w naturze: obok zmian w świecie zwierząt nastaną również zmiany właściwości powierzchni ziemi (Zach. 14,10).  W końcu Tysiącletniego Królestwa szatan będzie raz jeszcze wypuszczony na wolność i będzie miał możliwość zwodzić narody. Posłuży się on przy tym narodem, który jest najbardziej oddalony od Jerozolimy. Wzmianka o Gogu i Magogu może dać nam wyobrażenie o tym, jaką rolę odegra w całej tej sprawie Rosja. Naród ten po tysiącletnim panowaniu Chrystusa powróci do swej ateistycznej przeszłości i będzie przewodził powstaniu przeciwko Bogu, kiedy narody zbuntują się, aby walczyć z Jerozolimą. Bóg zniszczy je ogniem z nieba (Obj. 20,7-9). Są tam w trzech wierszach bogato opisane wydarzenia o końcu Tysiącletniego Królestwa.  W Księdze Objawienia 20,10 został opisany ostateczny sąd nad szatanem: „A Szatan, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora z ognia i siarki” W tym momencie szatan podzieli swój los ze zwierzęciem i fałszywym prorokiem, którzy dostali się tam już przed tysiącem lat. „I będą tam dręczeni dniem i nocą na wieki wieków” (w. 10). Ich sąd nigdy się nie zakończy.

 

Czy nie jest to straszne, kiedy w następnych wierszach czyta się o ludziach, którzy dostali się na miejsce wiecznego potępienia? Wcześniej będą musieli jednak stanąć przed wielkim białym tronem i zostać osądzeni.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: