Dobry Zasiew – 19.02.2011

Przeto przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć.
Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.
List do Rzymian 5, 12 i Ewangelia Jana 1, 29

Charakterystyczną cechą obecnych czasów i tak zwanego "chrześcijańskiego świata" jest rozmycie lub czasem całkowite wymazanie pojęcia "grzech". Przyznaje się wprawdzie, że wciąż szereg złych czynów skłóca ludzkie społeczeństwo – temu się nie da zaprzeczyć. Stan ten przypisuje się uwarunkowaniom życiowym człowieka. Sięga się przy tym po fałszywe przykłady, jakoby w tej mierze, w jakiej istnieje lepsze wychowanie i materialny dobrobyt – a więc warunki, które wywierają szczególny wpływ na moralność człowieka oraz materialną stronę jego życia – przyczyniały się decydująco do ograniczenia liczby czynów karalnych i prze stępstw. Człowiek wszelkimi sposobami wzbrania się przed uznaniem tego, że jego ludzka natura przez przyrodzone działanie grzechu jest nieodwracalnie zepsuta i zła. Drugą stronę medalu w tej ucieczce przed nazwaniem grzechu po imieniu stanowi rozpowszechnione i konsekwentne unikanie uznania zła w jego prawdziwej naturze: jako grzechu w oczach Boga.
Grzech nie jest po prostu jakąś słabością lub nieudolnością ludzkiej natury, lecz jest wolą człowieka wymierzoną przeciwko woli Boga. Człowiek w istocie jest buntownikiem – nieustannie trwa w stanie rebelii przeciwko przykazaniu Boga. Tak charakteryzuje go Bóg, który równocześnie oznajmia, że grzeszny, winny i skażony człowiek znajduje się pod sprawiedliwym wyrokiem jego najwyższego sądu. Niewierzący i zobojętniały człowiek nie chce słuchać takich wypowiedzi, a letni i niezdecydowany chrześcijanin, który w rzeczywistości jest nim zwykle tylko z nazwy, nie chce uznać powag i tego Bożego ostrzeżenia. Ludzie tacy ponoszą wielką stratę: oczy ich są ślepe na istotę ogłoszonej przez Boga dobrej nowiny, że istnieje darowane przez Niego trwałe USUNIĘCIE GRZECHU.
Podstawą tego wielkiego dzieła "wymazania winy" jest Baranek Boży – Syn Boży, który stał się człowiekiem i wydał Siebie na ofiarę za grzech. Człowiek, który pozna Go jako swego Zbawiciela, musi najpierw rozpoznać i uznać w sobie grzesznika – oto droga do osiągnięcia odpuszczenia grzechów. Jezus Chrystus przyszedł, aby przynieść wyzwolenie z niewoli grzechu: "Każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego" (Dz. Ap. 10,43).

(C) Copyright "Dobry Zasiew" 2011

Zapraszamy na witrynę http://chrzescijanin.strefa.pl/

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: