Dobry Zasiew – 17.12.2014

Z pożeracza wyszedł żer, a z mocnego wyszła słodycz.

Księga Sędziów 14,14

Dzisiejszy werset zaczerpnięty z Księgi Sędziów mówi o Samsonie, który gołymi rękami pokonał lwa, a po pewnym czasie, przechodząc tą samą drogą, w padlinie lwa znalazł rój pszczół i miód.
Poza znaczeniem dosłownym, historia ta ma także wymowę duchową: Bóg ze złego potrafi wywieść dobro. Być może w twoim życiu też jest jakaś "padlina", jakaś choroba, ciężar czy przeszkoda nie do usunięcia. Tylko Bóg może to sprawić, że po pewnym czasie, może dopiero po latach, zauważysz, że to wszystko zamieni się w słodycz.
Wiedząc, że Bóg potrafi cudownie przyjść nam z pomocą, nie powinniśmy jednak postępować pochopnie i rozmyślnie grzeszyć. Samson doświadczył tego na własnej skórze, kiedy żartował sobie z pytań Dalili o źródło jego mocy. Nie wyczuł w tym diabelskiego podstępu i w końcu uległ natrętnym naleganiom kobiety. Stało się to powodem jego upadku, ośmieszenia i uwięzienia.
Najgłębsze znaczenie dzisiejszego urywku odnosi się jednak do samego Jezusa Chrystusa, którego sińce uleczyły nas, jak pisał apostoł Piotr. Zdrada, męka i śmierć zaowocowały zbawieniem, uświęceniem i wieczną radością. Ze śmierci wyszło życie, a Jego sąd zakończył się naszym uniewinnieniem. Tam, gdzie było więcej grzechów, Bóg udzielił jeszcze większego przebaczenia. Sam Bóg ustanowił prawo, że zapłatą za grzech jest śmierć, mimo tego, że wiedział o tym, iż Jego jednorodzony Syn, będzie również podlegał temu prawu. Oczywiście, nie z powodu własnego grzechu, ale ze względu na nasz grzech. Mówiąc obrazowo, Bóg przygotował PADLINĘ (grzech), aby z niej wyszedł MIÓD (łaska); por. Rzym. 5, 20; 9, 17-18.
W Nowym Testamencie kilkakrotnie czytamy o tym, że Chrystus musiał umrzeć. Śmierć i cierpienie były nieuniknionymi elementami w planie zbawienia. Tylko Ten mógł być Zbawicielem, który sam niósł krzyż. Czy dziwisz się więc, że Bóg pozwala ci przeżywać długotrwałe cierpienia i doświadcza ponad miarę?
Zanim można oglądać piękną rzeźbę, artysta musi najpierw długo ją strugać, trzeć i polerować. Wiele materiału musi odpaść z bezkształtnej bryły, aż rzeźbiarz osiągnie zamierzony cel. Rzeźbiarzem jest Bóg, a ty Jego dziełem. Zaufaj więc ręce Mistrza!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: