Bóg nigdy nie zawiedzie zaufania tych, którzy należą do Niego

Przewodnikowi chóru. Pieśń pouczająca Dawida, (2): Gdy Edomita Doeg przybył donieść Saulowi i rzekł do niego: Dawid wszedł do domu Achimelecha. (3): Czemu się chlubisz złością, mocarzu? Wszak łaska Boża trwa wiecznie! (4): Knujesz zgubę, Język twój jest jak ostry nóż, ty zdrajco! (5): Miłujesz bardziej zło niż dobro, Kłamstwo bardziej niż słowo prawe. Sela. (6): Miłujesz wszelkie oszczerstwa, Języku podstępny! (7): Przeto Bóg zniszczy cię na wieki, Pochwyci cię i wyrwie z namiotuI wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela. (8): Ujrzą to sprawiedliwi i bać się będą. Śmiać się będą z niego: (9): Oto człowiek, który nie uczynił Boga schronieniem swoim, Ale ufał wielkim bogactwom swoim, Był dumny, że wyrządza szkodę. (10): Lecz ja jestem jak oliwka zielona w domu Bożym;Zaufałem łasce Bożej na wieki wieków. (11): Będę wysławiał cię na wieki za to, coś uczynił, I będę oznajmiał imię twoje wobec wiernych twoich, bo jest dobre.

Kartka z kalendarza "Dobry Zasiew" z dnia 4 lipca 2015r.

Czemu się chlubisz złością, mocarzu? Wszak łaska Boża trwa wiecznie! Knujesz zgubę, Język twój jest jak ostry nóż, ty zdrajco! Miłujesz bardziej zło niż dobro, Kłamstwo bardziej niż słowo prawe (…) Przeto Bóg zniszczy cię na wieki, pochwyci cię i wyrwie z namiotu i wykorzeni cię z ziemi żyjących.
Księga Psalmów 52,3-5.7

Rozmyślania nad Psalmem 52

Dwa pierwsze wersety opisują tło powstania tego Psalmu. Został on napisany w czasie, gdy Dawid uciekał przed Saulem. Dawid poszedł do kapłana Abimelecha i prosił go o chleb dla swoich ludzi. Jednak Doeg, Edomita przebywający wówczas w Sylo, zdradził przed królem Saulem rodzinę kapłańską, a ten kazał ich wszystkich zabić (1. Sam. 22 i 23).
Słowa, jakie Dawid kieruje w tym Psalmie do okrutnego Doega, mają również prorocze znaczenie. Człowiek miłujący bardziej zło niż dobro jest obrazem antychrysta w czasach ostatecznych. Będzie on miał grzeszne zamiary wobec bogobojnego ludu Bożego i sprowadzi nieszczęście na tych, którzy przyjmą Mesjasza. Bóg jednak go zniszczy. Gdy Chrystus objawi się w mocy i chwale, zarówno zwierzę (władca królestwa rzymskiego), jak i fałszywy prorok (antychryst), zostaną natychmiast wrzuceni do jeziora ognistego (Obj. 19,20).
W wersetach 10 i 11 Dawid mówi w proroczy sposób o wiernej resztce z Izraela, którą Pan Jezus wybawi podczas swojego przyjścia. Oni Mu zaufali i nie będą zawstydzeni. Będą więc na wieki wysławiać Tego, który tak wspaniale zatroszczył się o ich przyszłość.
Bóg nigdy nie zawiedzie zaufania tych, którzy należą do Niego. Dlatego również i my możemy polegać na Jego wspaniałym imieniu!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: